மஹாளயத்தில் தர்ப்பணம் மட்டும் போதுமா? — பதினாறு நாட்கள் கர்த்தா எப்படி வாழ வேண்டும்?

சிராத்தம் செய்துவிட்டு வழக்கம்போல் வாழலாமா? சாஸ்திரம் சொல்லும் கடுமையான கர்த்த்ரு நியமங்கள்!

கட்டுரைச் சுருக்கம்

மஹாளயத்தில் எள்ளும் தண்ணீரும் விட்டுவிட்டால் பித்ருகர்மம் முடிந்துவிடுவதில்லை!
பித்ருகர்மம் செய்கிற கர்த்தாவின் உணவு முதல் உறக்கம் வரை சாஸ்திரம் நியமம் வகுத்திருக்கிறது.
பரான்னம், மைதுனம், பயணம், பகலுறக்கம், க்ஷவரம் என்று தவிர்க்க வேண்டியவை தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.
பித்ருக்களை ஆராதிக்கும் நாட்களில் கர்த்தாவின் வாழ்க்கையே ஒரு நியமமாக இருக்க வேண்டும்!

மஹாளய பக்ஷம் — பித்ருக்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட காலம்

மஹாளய பக்ஷம் என்பது முன்னோர்களை நினைத்துக் கொள்வதற்கான ஒரு சாதாரண நினைவுக்காலம் அல்ல. பித்ருக்களுக்காக சிராத்தம், பிண்டம், தர்ப்பணம் முதலியவற்றைச் செய்ய சாஸ்திரம் விசேஷமாக விதித்த காலம்.

வீரமித்ரோதயத்தில் கார்ஷ்ணாஜினியின் வாக்காக,

“நபஸ்யஸ்யாபரே பக்ஷே
ச்ராத்தம் குர்யாத் தினே தினே ।
நைவ நந்தாதி வர்ஜ்யம் ஸ்யாத்
நைவ வர்ஜ்யா சதுர்தசீ ॥”

என்று கூறப்படுகிறது.

பொருள்: பாத்ரபத மாதத்தின் அபரபக்ஷத்தில் தினந்தோறும் சிராத்தம் செய்ய வேண்டும். பொதுவாக சில கர்மங்களுக்கு விலக்காகக் கருதப்படும் திதிகளைக் காரணமாகக் கொண்டு இந்தத் தொடர்ச்சியை நிறுத்தக்கூடாது.

மேலும்,

“திதிச்சேதோ ந கர்தவ்யோ
வினாஶௌசம் யத்ருச்சயா ।
பிண்டச்ராத்தம் ச கர்தவ்யம்
விச்சித்திம் நைவ காரயேத் ॥”

பொருள்: மஹாளயத்தில் தினந்தோறும் மேற்கொண்ட பித்ருகர்மத் தொடர்ச்சியை இடையில் துண்டிக்கக்கூடாது. தவிர்க்க முடியாத ஆசௌசம் ஏற்பட்டால் அது தனியான சாஸ்திர விதிக்குட்படும். இல்லையெனில் பிண்டசிராத்தத்தைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும்.

இதுதான் அடிப்படை.

எனவே தினந்தோறும் தர்ப்பணம், பித்ருகர்மம் மேற்கொண்டு பிரதமை வரை அனுஷ்டானத்தைத் தொடரும் கர்த்தாவுக்கு, அந்தக் கர்மம் நடைபெறும் ஒவ்வொரு நாளிலும் சிராத்தகர்த்தாவுக்குச் சொல்லப்பட்ட ஆசாரநியமங்கள் பொருந்தும்.

ஒன்று — காலையில் எப்படி எழ வேண்டும்?

பித்ருகர்மம் இருக்கிறது என்பதற்காக மட்டுமல்ல; ஒரு த்விஜனுடைய நித்திய ஆசாரமே அதிகாலையில் தொடங்க வேண்டும்.

மனுஸ்மிருதி கூறுகிறது:

“ப்ராஹ்மே முஹூர்த்தே புத்யேத
தர்மார்த்தௌ சானுசிந்தயேத் ।
காயக்லேசாம்ச தந்மூலான்
வேததத்த்வார்த்தமேவ ச ॥”

பொருள்: பிராஹ்ம முகூர்த்தத்தில் எழுந்து, தர்மத்தையும் தன்னுடைய கடமைகளையும் சிந்திக்க வேண்டும்.

ஆகவே மஹாளய பித்ருகர்மம் செய்கிறவர் தாமதமாக உறங்கி, அவசரமாக எழுந்து, ஏதோ ஒரு நேரத்தில் தர்ப்பணம் செய்து முடிப்பது அனுஷ்டானத்தின் ஒழுங்கல்ல.

அதிகாலையில் எழுதல், சௌசம், ஸ்நானம், சந்த்யாவந்தனம் முதலிய நித்தியகர்மங்களை முறையாகச் செய்து பித்ருகர்மத்திற்குத் தயாராக வேண்டும்.

இரண்டு — நித்தியகர்மத்தை விட்டுவிட்டு பித்ருகர்மம் செய்யக்கூடாது

மஹாளயம் வந்துவிட்டது என்பதற்காக சந்த்யாவந்தனம், பகவதாராதனம் முதலிய நித்தியகர்மங்களை விட்டுவிடுவது சாஸ்திர முறை அல்ல.

பித்ருகர்மம் என்பது நித்தியகர்மத்திற்கு மாற்றாக வந்த ஒன்று அல்ல.

அவரவர் வேதசாகை, க்ருஹ்யசூத்திரம், குடும்ப ஆசாரம் ஆகியவற்றின்படி நித்தியகர்மங்களைச் செய்து, அதன் முறையான வரிசையில் பித்ருகர்மத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

மூன்று — சிராத்தநாளில் க்ஷவரம் கூடாது

நிர்ணயசிந்துவில் க்ஷவரத்திற்கு விலக்கப்பட்ட காலங்களை விவரிக்கும்போது,

“ச்ராத்தாஹஃ ... க்ஷௌரேஷு வர்ஜயேத்”

என்ற விதி எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.

மேலும்,

“தேவகார்யே பிதுஃ ச்ராத்தே
... க்ஷௌரகர்ம ந குர்வீத”

என்றும் மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது.

அதாவது சிராத்தநாளில் க்ஷவரம் செய்யக்கூடாது.

எனவே தினந்தோறும் மஹாளய சிராத்தத்தை மேற்கொள்பவர் அந்தத் தொடர்ச்சியான நாட்களை முடி வெட்டுதல், முகக்ஷவரம் முதலியவற்றிற்குப் பயன்படுத்தக்கூடாது.

நான்கு — நகம் வெட்டுதல், அலங்கார வாழ்க்கை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்

பித்ருகர்ம காலம் என்பது உடல் அலங்காரத்திற்கான காலமல்ல.

கர்த்தா சௌசமாக இருக்க வேண்டும்; ஆனால் ஆடம்பர அலங்காரம், வாசனைப் பொருட்கள், எண்ணெய் மசாஜ், சுகபோகத்தை மையமாகக் கொண்ட உடல் பராமரிப்பு ஆகியவற்றில் ஈடுபடுவது சிராத்தகர்த்தாவின் நியமத்துக்கு எதிரானது.

க்ஷவரம் குறித்த நிபந்தன நூல்களின் விதியும் இதையே உறுதிப்படுத்துகிறது.

ஐந்து — எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிக்கக்கூடாது

சிராத்தகர்த்தாவுக்குரிய முக்கியமான விலக்குகளில் தைலாப்யங்கம் ஒன்று.

சாஸ்திரவாக்கியம்:

“தந்ததாவன தாம்பூலம்
தைலாப்யங்கமபோஜனம் ।
ரத்யௌஷதம் பரான்னம் ச
ச்ராத்தக்ருத் ஸப்த வர்ஜயேத் ॥”

பொருள்: சிராத்தம் செய்கிற கர்த்தா சிராத்தநாளில் தந்தகாஷ்டத்தால் பல் துலக்குதல், தாம்பூலம், எண்ணெய் தேய்த்தல், உபவாசமாக இருத்தல், மைதுனம், தேவையற்ற மருந்துண்ணுதல், பிறர் அன்னத்தை உண்ணுதல் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

எனவே எண்ணெய் தேய்த்துத் தலைக்குளியல், சுகஸ்நானம், எண்ணெய் மசாஜ் ஆகியவை வேண்டாம்.

ஸ்நானம் அவசியம்; தைலாப்யங்க ஸ்நானமே விலக்கப்பட்டது.

ஆறு — பல் சுத்தம் பற்றிய சரியான சாஸ்திர நிலை

“சிராத்தநாளில் வாயையே சுத்தம் செய்யக்கூடாது” என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது.

விலக்கப்பட்டது தந்தகாஷ்டத்தைப் பயன்படுத்தும் குறிப்பிட்ட தந்ததாவன முறை.

நிர்ணயசிந்து மாற்று முறையையும் பதிவு செய்கிறது:

“அலாபே தந்தகாஷ்டாநாம்
நிஷித்தாயாம் திதௌ ததா ।
அபாம் த்வாதச கண்டூஷைர்
விதத்யாத் தந்ததாவனம் ॥”

பொருள்: தந்தகாஷ்டம் பயன்படுத்தக்கூடாத நாளில் பன்னிரண்டு முறை நீரால் வாயைக் கொப்பளித்துச் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

ஆகவே சுத்தம் வேண்டாம் என்பது சாஸ்திரம் அல்ல; சாஸ்திரம் அனுமதித்த முறையில் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

ஏழு — பரான்னம் கூடாது

இது மிக முக்கியமான நியமம்.

“... பரான்னம் ச
ச்ராத்தக்ருத் ஸப்த வர்ஜயேத் ॥”

என்று சிராத்தகர்த்தாவுக்குப் பரான்னம் நேரடியாக விலக்கப்பட்டுள்ளது.

பரான்னம் என்பது பிறருடைய இல்லத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட அன்னத்தை உண்பதைக் குறிக்கிறது.

ஆகவே தினந்தோறும் பித்ருகர்மம் செய்கிறவர் ஹோட்டல் உணவு, விருந்து உணவு, பிறர் இல்ல உணவு என்று சுற்றிக் கொண்டிருப்பது அனுஷ்டான ஒழுக்கத்திற்கு எதிரானது.

தன் இல்லத்தில் சிராத்தத்திற்கு ஏற்ற சுத்தமான உணவைத் தயாரித்து உண்ணுதல் முறையானது.

எட்டு — ஒரே நாளில் மீண்டும் மீண்டும் உண்பது வேண்டாம்

பிருஹஸ்பதி வாக்கை நிர்ணயசிந்து மேற்கோள் காட்டுகிறது:

“புனர்போஜனமத்வானம்
பாரமாயாஸமைதுனம் ।
ச்ராத்தக்ருச் ச்ராத்தபுக் சைவ
ஸர்வமேதத் விவர்ஜயேத் ॥
ஸ்வாத்யாயம் கலஹம் சைவ
திவாஸ்வாபம் ததைவ ச ॥”

பொருள்: சிராத்தம் செய்கிறவனும் சிராத்தபோஜனம் செய்கிறவனும் மறுபடியும் உண்பது, பயணம், சுமை சுமத்தல், கடும் உடல் உழைப்பு, மைதுனம் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். மேலும் கலகம், பகலுறக்கம் முதலியவற்றையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

இதனால் “காலையில் தர்ப்பணம் முடித்துவிட்டேன்; இனி அந்த நாள் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்” என்ற எண்ணம் முற்றிலும் தவறு.

சிராத்தநாள் நியமம் கர்மம் முடியும் நிமிடத்தோடு முடிவதில்லை.

ஒன்பது — பிரம்மச்சரியம் மிக முக்கியம்

மஹாளயத்தில் தினந்தோறும் பித்ருகர்மம் செய்பவருக்கு பிரம்மச்சரியம் முக்கியமான நியமம்.

நிர்ணயசிந்துவில் பிருஹஸ்பதி:

“த்விநிசம் ப்ரஹ்மசாரீ ஸ்யாத்
ச்ராத்தக்ருத் ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ ।”

என்று கூறப்படுகிறார்.

மேலும் ஆச்வலாயன வாக்காக,

“போக்ஷ்யன் கரிஷ்யன் வஃ ச்ராத்தம்
பூர்வராத்ரௌ ப்ரயத்னதஃ ।
வ்யவாயம் போஜனம் சாபி
ருதாவபி விவர்ஜயேத் ॥”

என்று மேற்கோள் வருகிறது.

பொருள்: சிராத்தத்தைச் செய்யவிருப்பவனும் அதில் போஜனம் செய்யவிருப்பவனும் முந்தைய இரவிலிருந்தே மைதுனத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

எனவே தொடர்ச்சியாக தினந்தோறும் மஹாளய கர்மம் செய்கிறவருக்கு அந்தத் தொடர்ச்சிக் காலத்தில் பிரம்மச்சரிய ஒழுக்கம் நடைமுறையில் தொடர்கிறது.

பத்து — பகலில் தூங்கக்கூடாது

மேற்கண்ட பிருஹஸ்பதி வாக்கிலேயே,

“திவாஸ்வாபம் ததைவ ச”

என்று பகலுறக்கமும் விலக்கப்படுகிறது.

எனவே பித்ருகர்மத்தை முடித்துவிட்டு அதிகமாக உண்டு பகலில் உறங்குவது சிராத்தகர்த்தாவின் ஆசாரம் அல்ல.

பதினொன்று — சண்டை, கோபம், அவசரம் வேண்டாம்

கூர்மபுராணத்தில் சிராத்தகர்த்தாவின் மனநிலை குறித்துச் சிறப்பாகக் கூறப்படுகிறது:

“அக்ரோதனோऽத்வரோऽமத்தஃ
ஸத்யவாதீ ஸமாஹிதஃ ।
பாரம் மைதுனமத்வானம்
ச்ராத்தக்ருத் வர்ஜயேத் ॥”

பொருள்: சிராத்தகர்த்தா கோபமில்லாதவனாக, அவசரமில்லாதவனாக, அலட்சியமில்லாதவனாக, சத்தியம் பேசுகிறவனாக, மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தியவனாக இருக்க வேண்டும். சுமை சுமத்தல், மைதுனம், பயணம் முதலியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

இதனால் பித்ருகர்மம் என்பது வெறும் கைச்சடங்கு அல்ல.

கர்த்தாவின் மனமும் ஆசாரத்தின் ஒரு பகுதி.

பன்னிரண்டு — தேவையற்ற பயணம் கூடாது

சிராத்தகர்த்தாவுக்கு,

“புனர்போஜனமத்வானம்...”

என்ற வாக்கில் அத்வானம் — பயணம் நேரடியாக விலக்கப்பட்டுள்ளது.

எனவே காலையில் தர்ப்பணம் முடித்துவிட்டதால் மதியம் சுற்றுலா, நீண்டதூரப் பயணம், தேவையற்ற வெளியூர் செல்வது ஆகியவை ஏற்றதல்ல.

தினந்தோறும் மஹாளய சிராத்தம் செய்கிறவருக்கு ஒவ்வொரு நாளும் இந்த நியமம் மீண்டும் பொருந்துகிறது.

பதின்மூன்று — அதிக உடல் உழைப்பு வேண்டாம்

“பாரம் ஆயாஸம்...”

என்று சாஸ்திரம் கூறுகிறது.

அதாவது அதிகமான சுமை சுமத்துதல், உடலை வருத்தும் கடின உழைப்பு முதலியவை சிராத்தநாளில் விலக்கப்படுகின்றன.

பித்ருகர்ம நாளை சாதாரண வேலைநாளைப் போல மாற்றக்கூடாது.

பதினான்கு — திருமணம், கொண்டாட்டம், விருந்து என்று சுற்றுவது முறையல்ல

சிராத்தநாளுக்கே பரான்னம், பயணம், மறுபோஜனம், மைதுனம், அதிக உழைப்பு முதலியவை விலக்கப்பட்டிருக்கும்போது, அந்த நாளை விருந்து, கொண்டாட்டம், பொழுதுபோக்கு, கேளிக்கை ஆகியவற்றுக்கான நாளாக மாற்றுவது சிராத்த ஆசாரத்தின் நோக்கத்திற்கே எதிரானது.

மஹாளயத்தில் தினந்தோறும் கர்மம் செய்பவர் பித்ருகர்மத்தை முதன்மையாக வைத்தே தமது நாட்களை அமைக்க வேண்டும்.

பதினைந்து — பிறர் வீட்டில் பிறப்பு ஏற்பட்டால் பார்க்கச் செல்லலாமா?

செல்லக்கூடாது.

காரணம் மிகத் தெளிவு.

தினந்தோறும் சிராத்தம் செய்கிற கர்த்தாவுக்குப் பயணம் விலக்கப்பட்டுள்ளது. பிறப்பு நிகழ்ந்த வீட்டிற்குச் சென்று சமூக சந்திப்பு செய்வது பித்ருகர்மத்திற்கு அவசியமான செயல் அல்ல.

மேலும் அந்தப் பிறப்பு கர்த்தாவுக்கே சாஸ்திரப்படி ஜனனாசௌசத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய உறவாக இருந்தால், அப்போது விஷயம் இன்னும் வேறு. ஆசௌச சாஸ்திர விதியே நேரடியாக அமலுக்கு வரும்.

மஹாளயத் தொடர்ச்சியில் ஆசௌசம் மட்டும் விதிவிலக்காகக் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது:

“திதிச்சேதோ ந கர்தவ்யோ
வினாஶௌசம் யத்ருச்சயா...”

அதாவது ஆசௌசம் என்பது சாதாரண சமூக நிகழ்வு அல்ல; தனியான தர்மசாஸ்திர நிலை.

பதினாறு — மற்றொருவர் இறந்த வீட்டிற்குச் செல்லலாமா?

தினந்தோறும் மஹாளய சிராத்தம் செய்கிற காலத்தில், வெறும் மரியாதை நிமித்தமான மரணவீட்டு விஜயத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

“காலையில் என்னுடைய தர்ப்பணத்தை முடித்துவிட்டேன்; பிறகு மரண வீட்டிற்குச் செல்லலாம்” என்று எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

ஏனெனில் சிராத்தம் முடிந்த பிறகும் அந்த நாளில்,

“புனர்போஜனமத்வானம்...”

என்று பயணத்தை விலக்கும் விதி தொடர்கிறது.

ஆனால் இறந்தவர் கர்த்தாவுக்குச் சபிண்ட சம்பந்தம் உடையவர்; அந்த மரணம் அவருக்கே மரணாசௌசத்தை உண்டாக்குகிறது என்றால், அது “மரண வீட்டிற்குச் செல்லலாமா?” என்ற கேள்வியே அல்ல.

அப்போது மரணாசௌசம் ஏற்பட்டுவிட்டது.

அதற்குரிய ஆசௌச தர்மமே மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

இதற்கே மஹாளயத் தொடர்ச்சி பற்றிய வாக்கியத்தில்,

“வினாஶௌசம் யத்ருச்சயா”

என்று ஆசௌசத்திற்கு தனியான நிலை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

பதினேழு — “என்னுடைய கர்மம் முடிந்துவிட்டதே!” என்பது சரியான காரணமல்ல

இங்கேதான் இன்று மிகப் பெரிய தவறு நடக்கிறது.

காலையில் தர்ப்பணம் செய்தார்.

பிறகு ஹோட்டலில் சாப்பிட்டார்.

மதியம் தூங்கினார்.

மாலையில் விருந்துக்குச் சென்றார்.

இரவில் வழக்கமான சுகபோக வாழ்க்கைக்குத் திரும்பினார்.

இதை சாஸ்திரம் “மஹாளய அனுஷ்டானம்” என்று கூறவில்லை.

சிராத்தகர்த்தாவுக்கே,

“புனர்போஜனமத்வானம்
பாரமாயாஸமைதுனம்...”

என்று கர்மத்திற்குப் பிறகும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய நியமங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

ஆகவே “தர்ப்பணம் முடிந்தது; நியமமும் முடிந்தது” என்பது சாஸ்திர முடிவு அல்ல.

பதினெட்டு — இரவு உணவு எப்படி?

சிராத்தகர்த்தாவுக்கு மறுபோஜனம் விலக்கப்பட்டிருப்பதால், சிராத்தபோஜனத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் மீண்டும் உண்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

நிர்ணயசிந்துவே சிராத்தம் செய்த நாளில் உணவு, பரபாக சேவனம், மறுபோஜனம் ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாக விவாதிக்கிறது.

எனவே பித்ருகர்மம் செய்கிறவர் நாவுக்காக நாள் முழுவதும் பலமுறை உண்பதைத் தவிர்த்து, சிராத்தத்திற்கு உரிய உணவொழுக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

பத்தொன்பது — தாம்பூலம் வேண்டாம்

சாஸ்திரவாக்கியமே நேரடியாக,

“தந்ததாவன தாம்பூலம்...”

என்று கூறுகிறது.

ஆகவே வெற்றிலை, பாக்கு முதலிய தாம்பூல சேவனம் சிராத்தகர்த்தாவுக்கு விலக்கப்பட்டது.

இருபது — பித்ருகர்மத்தில் தொடர்ச்சியே முக்கியம்

மஹாளயத்தில் தினந்தோறும் கர்மம் மேற்கொண்டவர் இடையில்,

“இன்று வேலை இருக்கிறது.”

“இன்று வெளியூர் போக வேண்டும்.”

“இன்று வீட்டில் விசேஷம்.”

“இன்று வசதியில்லை.”

என்று தன்னிச்சையாகத் தொடர்ச்சியை முறிக்கக்கூடாது.

சாஸ்திரம் மிகத் தெளிவாக,

“பிண்டச்ராத்தம் ச கர்தவ்யம்
விச்சித்திம் நைவ காரயேத் ॥”

என்று கூறுகிறது.

தொடங்கிய பித்ருகர்மத் தொடர்ச்சியில் இடைவெளி ஏற்படுத்தாதே என்பதே அதன் நேரடியான பொருள்.

தினந்தோறும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஒழுங்கு

அதிகாலையில் எழ வேண்டும்.

சௌசம், சுத்தி முதலியவற்றைச் சாஸ்திரப்படி மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; எண்ணெய் தேய்த்துச் சுகஸ்நானம் செய்யக்கூடாது.

சந்த்யாவந்தனம் முதலிய நித்தியகர்மங்களை முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

அவரவர் சம்பிரதாயம், வேதசாகை, க்ருஹ்யசூத்திர முறைப்படி பித்ருதர்ப்பணம், சிராத்தம் முதலியவற்றைச் செய்ய வேண்டும்.

பரான்னம் உண்ணக்கூடாது.

தாம்பூலம் வேண்டாம்.

மைதுனம் கூடாது.

பகலுறக்கம் கூடாது.

தேவையற்ற பயணம் கூடாது.

கடும் உடல் உழைப்பு வேண்டாம்.

கோபம், சண்டை, கலகம் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

க்ஷவரம் செய்யக்கூடாது.

ஆடம்பர சுகபோக வாழ்க்கையைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

பிறப்பு, இறப்பு போன்ற சமூக விஜயங்களுக்குச் செல்லக்கூடாது.

தனக்கே ஆசௌசம் ஏற்பட்டால், அதற்குரிய ஆசௌச தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

தொடர்ந்து செய்யும் மஹாளய கர்மத்தைத் தன்னிச்சையாக இடையில் நிறுத்தக்கூடாது.

மஹாளயம் என்பது பதினைந்து நிமிடத் தர்ப்பணம் அல்ல!

இதுதான் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான விஷயம்.

மஹாளய அனுஷ்டானம் என்பது காலையில் சில எள்ளை எடுத்துத் தண்ணீர் விட்டுவிட்டு அன்றைய கடமை முடிந்தது என்று எழுந்து செல்வதல்ல.

பித்ருகர்மம் செய்கிற கர்த்தாவின்

உணவு,
உடல் சுத்தம்,
இந்திரிய நிக்ரஹம்,
பிரம்மச்சரியம்,
பயணம்,
உறக்கம்,
பேச்சு,
மனநிலை,
தினசரி வாழ்க்கை

எல்லாவற்றையும் சிராத்த தர்மம் ஒழுங்குபடுத்துகிறது.

அதனால்தான் கூர்மபுராணம்,

“அக்ரோதனோऽத்வரோऽமத்தஃ
ஸத்யவாதீ ஸமாஹிதஃ...”

என்று கர்த்தாவின் மனநிலையையே முதலில் குறிப்பிடுகிறது.

பித்ருக்களுக்கு நீர் கொடுப்பதற்கு முன் பாத்திரம் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும் என்பதுபோல, பித்ருகர்மத்தைச் செய்கிற கர்த்தாவின் வாழ்க்கையும் நியமத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்பதே சிராத்த தர்மத்தின் மையம்.

முடிவுரை

மஹாளயத்தில் தினந்தோறும் பித்ருகர்மம் செய்கிறவர் அந்த நாட்களைச் சாதாரண நாட்களாக நடத்தக்கூடாது.

பித்ருக்களை ஆராதிப்பவன் முதலில் தன்னை நியமப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.

தர்ப்பணம் செய்த கைகள் மட்டும் பித்ருகர்மம் செய்வதில்லை;
நியமமான உணவு, அடக்கமான மனம், பிரம்மச்சரியம், சுத்தமான ஆசாரம், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வாழ்க்கை — இவை அனைத்தும் சேர்ந்து பித்ருகர்மத்தைப் பூர்த்தி செய்கின்றன.

அதனால்தான் சாஸ்திரம் கர்மத்தை மட்டும் சொல்லிவிட்டு நிற்கவில்லை.

கர்த்தா எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதையும் சொல்லியிருக்கிறது.

முக்கியப் பிரமாணங்கள்

கார்ஷ்ணாஜினி வாக்கியம் — வீரமித்ரோதயம்:

“நபஸ்யஸ்யாபரே பக்ஷே
ச்ராத்தம் குர்யாத் தினே தினே ।
நைவ நந்தாதி வர்ஜ்யம் ஸ்யாத்
நைவ வர்ஜ்யா சதுர்தசீ ॥”

காத்யாயன வாக்கியம்:

“திதிச்சேதோ ந கர்தவ்யோ
வினாஶௌசம் யத்ருச்சயா ।
பிண்டச்ராத்தம் ச கர்தவ்யம்
விச்சித்திம் நைவ காரயேத் ॥”

சிராத்தகர்த்தாவின் விலக்குகள்:

“தந்ததாவன தாம்பூலம்
தைலாப்யங்கமபோஜனம் ।
ரத்யௌஷதம் பரான்னம் ச
ச்ராத்தக்ருத் ஸப்த வர்ஜயேத் ॥”

பிருஹஸ்பதி வாக்கியம் — நிர்ணயசிந்து:

“புனர்போஜனமத்வானம்
பாரமாயாஸமைதுனம் ।
ச்ராத்தக்ருச் ச்ராத்தபுக் சைவ
ஸர்வமேதத் விவர்ஜயேத் ॥
ஸ்வாத்யாயம் கலஹம் சைவ
திவாஸ்வாபம் ததைவ ச ॥”

பிரம்மச்சரிய நியமம்:

“த்விநிசம் ப்ரஹ்மசாரீ ஸ்யாத்
ச்ராத்தக்ருத் ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ ॥”

கூர்மபுராணம்:

“அக்ரோதனோऽத்வரோऽமத்தஃ
ஸத்யவாதீ ஸமாஹிதஃ ।
பாரம் மைதுனமத்வானம்
ச்ராத்தக்ருத் வர்ஜயேத் ॥”

க்ஷவர நிஷேதம் — நிர்ணயசிந்து:

“தேவகார்யே பிதுஃ ச்ராத்தே
... க்ஷௌரகர்ம ந குர்வீத ॥”

சாரம்

மஹாளயத்தில் தினந்தோறும் பித்ருகர்மம் செய்கிறவன், தினந்தோறும் கர்த்த்ரு நியமத்தோடு வாழ வேண்டும். தர்ப்பணம் ஒரு கர்மம்; நியமமான வாழ்க்கை அந்தக் கர்மத்தின் ஆசாரம். இரண்டையும் பிரித்துவிட்டால் முழுமையான அனுஷ்டானம் நிலைக்காது.