ஒரு வீட்டிற்கு அஸ்திவாரம் எவ்வளவு முக்கியமோ, அந்த வீட்டிற்குள் நுழையும் பிரதான துவாரமும் அவ்வளவு முக்கியமானது. நமது பாரம்பரியத்தில் வீட்டின் வாசல் என்பது உள்ளே சென்று வருவதற்கான கட்டிட அமைப்பு மட்டுமல்ல. மனை மற்றும் சிற்ப சாஸ்திரங்கள் அதன் இடம், அளவு, அமைப்பு, திசை, அலங்காரம், மங்களச் சடங்குகள் ஆகியவற்றிற்குத் தனி முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன.
இதனால்தான் இன்றும் வீடு கட்டும்போது வாசக்கால் வைத்தல், நிலை நிறுத்துதல், துவாரத்தை மங்களமாக அலங்கரித்தல், கிருஹப்பிரவேசத்தில் வாசலைச் சிறப்பித்தல் போன்ற மரபுகள் தொடர்ந்து வருகின்றன.
மயமதம் காட்டும் துவாரத்தின் முக்கியத்துவம்
பண்டைய இந்திய கட்டிடக்கலை மற்றும் மனை அமைப்பு பற்றிய முக்கிய நூல்களில் மயமதம் சிறப்பிடம் பெறுகிறது.
வீட்டின் அமைப்பு, அளவுகள், வாஸ்துபத அமைப்பு, துவாரம், கிருஹப்பிரவேசம் உள்ளிட்ட பல்வேறு அம்சங்களை இந்த நூல் விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது.
குறிப்பாக மயமதத்தில் துவாரவிதானம் தனித்துவமாக விவரிக்கப்படுகிறது. ஒரு கட்டிடத்தின் துவாரம் எங்கு அமைய வேண்டும், அதன் அளவு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும், அதன் அமைப்பு எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்பதற்கெல்லாம் விதிகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன.
இதிலிருந்து ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது:
வீட்டின் துவாரம் என்பது சாஸ்திரத்தில் அலட்சியப்படுத்தப்பட்ட பகுதி அல்ல; முறையாக நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டிய முக்கியமான கட்டிட அங்கம்.
மானசாரத்தில் துவாரத்திற்கு தனி இலக்கணம்
இந்தியச் சிற்ப மற்றும் கட்டிடக்கலை மரபின் மற்றொரு முக்கியமான நூல் மானசாரம்.
மானசாரத்தில் துவாரஸ்தானம் மற்றும் துவாரமானம் ஆகியவற்றிற்குத் தனித்தனி பகுதிகள் அமைந்துள்ளன.
அதாவது,
துவாரம் எங்கு இருக்க வேண்டும்?
எவ்வாறு அமைக்கப்பட வேண்டும்?
அதன் உயரம், அகலம் மற்றும் விகிதம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?
என்பவற்றை சாஸ்திரம் திட்டமிட்டு வகுத்திருக்கிறது.
சரியான இடத்திலும், சரியான அளவிலும், முறையான விகிதத்திலும் அமைந்த துவாரம் செழிப்பிற்கு ஏதுவானதாகமானசார மரபு எடுத்துரைக்கிறது.
ஆகவே வீட்டின் பிரதான வாசலை ஏதோ வசதிக்காக அமைக்கப்படும் கதவாக மட்டும் நமது முன்னோர்கள் பார்க்கவில்லை.
கிருஹப்பிரவேசத்தில் வாசலுக்கு ஏன் முக்கியத்துவம்?
மயமதத்தின் கிருஹப்பிரவேச விதிகளிலும் வாசல் மங்களமாக அலங்கரிக்கப்படுகிறது.
கலசங்கள், வாழை, பாக்கு மரம், தீபங்கள், இலைகள், மலர்கள் முதலான மங்களப் பொருட்களைக் கொண்டு வீட்டின் நுழைவாயிலை அலங்கரிக்கும் மரபு குறிப்பிடப்படுகிறது.
இதன் அடிப்படை மிகவும் அழகானது.
ஒரு புதிய இல்லத்திற்குள் முதன்முதலில் மங்களமாகப் பிரவேசிக்கும்போது, அந்தப் பிரவேசம் நடைபெறும் துவாரமும் மங்களமாக அமைந்திருக்க வேண்டும்.
இதனோடு வாஸ்துமண்டல தேவதைகள் தொடர்பான ஆராதனைகளும் கிருஹ சம்பந்தப்பட்ட சடங்குகளில் இடம்பெறுகின்றன.
‘துவார பூஜை’ — சாஸ்திரத்தில் இருக்கிறதா?
இருக்கிறது.
அக்னி புராணத்தில் “துவாரபூஜாதி” என்ற சொல் நேரடியாகவே இடம்பெறுகிறது.
அக்னி புராணம் 103ஆம் அத்தியாயத்தில்:
யாம்யே மண்டபமீஶே வா
ப்ரத்யக்த்வாரைகதோரணம் ।
விதாய த்வாரபூஜாதி
ஸ்தண்டிலே மந்த்ரபூஜனம் ॥
இதில்,
“விதாய த்வாரபூஜாதி”
என்பது “துவார பூஜை முதலானவற்றைச் செய்து...” என்ற பொருளைத் தருகிறது.
அதேபோல் அக்னி புராணத்தின் மற்றொரு பகுதியில்:
மண்டபே த்வாரபூஜாதி
மந்த்ரத்ருப்த்யவஸானகம்...
என்றும் துவாரபூஜை குறிப்பிடப்படுகிறது.
எனவே துவாரத்தைச் சார்ந்த பூஜை என்பது இந்து சாஸ்திர மரபிற்கு அந்நியமான ஒன்றல்ல.
துவாரத்தில் எதைப் பூஜிக்கிறோம்?
இங்கே ஒரு முக்கியமான சாஸ்திர நுட்பத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
துவார பூஜை என்பது வெறும் மரச்சட்டத்திற்கு செய்யப்படும் பூஜை என்ற அளவில் மட்டும் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியதல்ல.
பாரம்பரிய பூஜா விதிகளில் துவாரஸ்ரீ, வாஸ்துபுருஷன் மற்றும் துவாரத்துடன் தொடர்புடைய தேவதைகள்ஆராதிக்கப்படுகின்றனர்.
வைஷ்ணவ ஆகம மரபுகளிலும் துவாரம் மற்றும் அதன் பகுதிகளில் தேவதைகளை ஆராதிக்கும் முறைகள் காணப்படுகின்றன.
“த்வாரஶ்ரியம்” என்ற குறிப்பும் இம்மரபில் முக்கியமானது.
துவாரத்தின் இருபுறங்களிலும் கங்கா, யமுனா முதலிய மங்கள தேவதா சந்நிதானங்களைப் பாவித்து ஆராதிக்கும் முறைகளும் காணப்படுகின்றன.
ஆகவே துவாரம் என்பது ஒரு மங்கள நுழைவிடம் என்ற தத்துவம் நமது ஆகம–சாஸ்திர மரபில் ஆழமாக உள்ளது.
அதனால்தான் வாசலுக்கு மங்கள அலங்காரம்
நமது வீடுகளில் இன்றும்,
கோலம் இடுதல்,
மாவிலைத் தோரணம் கட்டுதல்,
மங்களச் சின்னங்களை அமைத்தல்,
மலர்களால் அலங்கரித்தல்,
தீபம் ஏற்றுதல்,
போன்ற பல வழக்கங்கள் வீட்டின் நுழைவாயிலை மங்களமாக வைத்திருக்கும் பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சியாக உள்ளன.
இவற்றின் அடிப்படை நோக்கம் வீட்டின் நுழைவாயிலைத் தூய்மையாகவும், மங்களகரமாகவும், தெய்வ ஆராதனைக்கு ஏற்றதாகவும் வைத்திருப்பது.
நிலைப்படியின் உண்மையான சாஸ்திரப் பார்வை
நாம் பொதுவாக “நிலைப்படி” அல்லது “வாசக்கால்” என்று குறிப்பிடுவது வீட்டின் துவார அமைப்பின் ஒரு பகுதியாகும்.
ஆனால் சாஸ்திரம் இதனைத் தனித்து மட்டும் பார்க்காமல் முழுமையான துவார அமைப்பாகவே அணுகுகிறது.
அதனால்தான்,
துவாரம் அமைக்கும் இடம்,
துவாரத்தின் அளவு,
அதன் விகிதம்,
அதன் மங்கள அலங்காரம்,
துவார தேவதா ஆராதனை,
கிருஹப்பிரவேசத்தில் அதற்குரிய மரியாதை
என அனைத்தும் ஒரே பாரம்பரியத்தின் பகுதிகளாக அமைந்துள்ளன.
ஒரு வீட்டின் வாசலைத் தூய்மையாக வைத்திருப்பதும், மங்களச் சின்னங்கள் மற்றும் மங்களப் பொருட்களால் அலங்கரிப்பதும், சாஸ்திரப்படி நடைபெறும் சந்தர்ப்பங்களில் துவார தேவதைகளை ஆராதிப்பதும் நமது பாரம்பரியத்தோடு இயைந்த செயல்களாகும்.
முடிவாக...
வீட்டின் நிலைப்படி வெறும் மரச்சட்டம் அல்ல; அது வீட்டின் பிரதான துவார அமைப்பின் முக்கிய அங்கம்.
மயமதமும் மானசாரமும் துவாரத்தின் அமைப்பு, அளவு, இடம் ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன.
கிருஹப்பிரவேச மரபு துவாரத்தை மங்களமாக அலங்கரிக்கிறது.
அக்னி புராணம் “துவாரபூஜை” என்பதை நேரடியாகக் குறிப்பிடுகிறது.
ஆகம மற்றும் பூஜா மரபுகள் துவாரஸ்ரீ, வாஸ்துபுருஷன் உள்ளிட்ட துவார சம்பந்தப்பட்ட தேவதா ஆராதனையையும்காட்டுகின்றன.
எனவே நமது முன்னோர்கள் வீட்டின் வாசலை வெறும் “உள்ளே செல்லும் வழி” என்று பார்க்கவில்லை.
அது இல்லத்தின் முதல் மங்கள எல்லை;
இல்லற வாழ்விற்குள் நம்மை வரவேற்கும் துவாரம்;
அதனால்தான் துவாரத்திற்கு அமைப்பிலும், தூய்மையிலும், மங்களத்திலும், ஆராதனையிலும் சாஸ்திரம் தனி மரியாதை வழங்கியுள்ளது.