காக்கைக்கு அன்னம் வைத்தால் அது பித்ரு கர்மமா? — நித்ய தர்மம், வைஶ்வதேவம், பூதபலி, பித்ருயஜ்ஞம்: ஶாஸ்திரபூர்வமான ஓர் ஆய்வு!

நமது குடும்பங்களிலும் சமூகத்திலும் காலப்போக்கில் சில வழக்கங்கள் ஶாஸ்திரத்தின் பெயரிலேயே மிக வலுவாகப் பரவிவிடுகின்றன. அவற்றில் முக்கியமான ஒன்று:

“காக்கைக்கு தினமும் சாதம் வைத்தால் பித்ருக்கள் திருப்தியடைவார்கள்; காக்கை வந்து சாப்பிட்டால் பித்ருக்கள் வந்துவிட்டார்கள்; காக்கை கரைந்தால் பித்ருக்கள் அழைக்கிறார்கள்; காக்கைக்கு உணவு வைத்துவிட்டாலே பித்ருக்களுக்குச் செய்ய வேண்டியது செய்ததாகிவிடும்” என்ற எண்ணம்.

இதில் ஶ்ராத்த காலத்தில் காக்கைக்கு அளிக்கப்படும் அன்னத்திற்கான சம்பிரதாயப் பின்னணியையும், நித்யமாக ஜீவராசிகளுக்குச் செய்யப்படும் பலியையும், பித்ருக்களுக்குரிய பித்ருயஜ்ஞத்தையும் ஒன்றாகக் கலந்து புரிந்துகொண்டதில்தான் பெரும்பாலான குழப்பம் உருவாகிறது.

ஶாஸ்திரம் இவற்றை ஒரே கர்மமாகக் கூறவில்லை. மாறாக, பித்ருயஜ்ஞம் வேறு; பூதயஜ்ஞம் அல்லது பலி வேறு என்று மிகத் தெளிவாக வகைப்படுத்துகிறது.

பஞ்சமஹாயஜ்ஞங்களில் பித்ருயஜ்ஞமும் பூதயஜ்ஞமும் தனித்தனி

மனுஸ்ம்ருதி க்ருஹஸ்தனுக்குரிய பஞ்சமஹாயஜ்ஞங்களை எடுத்துரைக்கும் இடத்தில் மிக முக்கியமான பிரமாணத்தைத் தருகிறது:

அத்யாபனம் ப்ரஹ்மயஜ்ஞஃ பித்ருயஜ்ஞஸ்து தர்ப்பணம் ।
ஹோமோ தைவோ பலிர்பௌதோ ந்ருயஜ்ஞோऽதிதிபூஜனம் ॥

— மனுஸ்ம்ருதி 3.70

இதன் பொருள்:

வேத அத்யயன–அத்யாபனம் ப்ரஹ்மயஜ்ஞம்;
தர்ப்பணம் பித்ருயஜ்ஞம்;
ஹோமம் தேவயஜ்ஞம்;
பலி பூதயஜ்ஞம்;
அதிதி பூஜனம் ந்ருயஜ்ஞம்.

அதாவது மனு ஒரே ஸ்லோகத்தில் “பித்ருயஜ்ஞஸ்து தர்ப்பணம்” என்றும் “பலிர்பௌதஃ” என்றும் இரண்டையும் தனித்தனியாக வகைப்படுத்துகிறார். 

இந்த ஒரு பிரமாணமே இவ்விஷயத்தில் அடிப்படைத் தெளிவைத் தருகிறது.

காக்கை முதலான ஜீவராசிகளுக்கு அன்னம் அளிப்பது = பூதயஜ்ஞத்தின் பலி.

பித்ருக்களுக்குரிய நித்யக் கடமை = பித்ருயஜ்ஞம்; அதற்குரிய ஶாஸ்திர வடிவம் தர்ப்பணம் முதலிய பித்ரு கர்மங்கள்.

எனவே,

“நான் தினமும் காக்கைக்கு சாதம் வைக்கிறேன்; ஆகவே பித்ருக்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமை முடிந்துவிட்டது”

என்ற முடிவுக்கு இந்த ஶாஸ்திரப் பிரமாணம் இடமே தரவில்லை.

அப்படியானால் காக்கைக்கு உணவளிப்பதை ஶாஸ்திரம் சொல்லவில்லையா?

சொல்கிறது. ஆனால் எந்தப் பொருளில் சொல்கிறது என்பதுதான் முக்கியம்.

மனுஸ்ம்ருதி 3.92:

ஶூநாம் ச பதிதாநாம் ச ஶ்வபசாம் பாபரோகிணாம் ।
வயஸாநாம் க்ருமீணாம் ச ஶநகைர்நிர்வபேத்புவி ॥

இதில் “வயஸாநாம்” என்பது காக்கைகளைக் குறிக்கிறது.

நாய்கள், காக்கைகள், சிறு உயிரினங்கள் முதலானவற்றுக்காக பூமியில் உணவுப் பகுதியை வைக்க வேண்டும் என்று மனு குறிப்பிடுகிறார்.

இதைக் கவனமாகப் பார்க்க வேண்டும்.

மனு,

“காக்கைக்கு மட்டும் அன்னம் வை; அதுவே பித்ருயஜ்ஞம்”

என்று கூறவில்லை.

நாய், காக்கை, புழு முதலான பல்வேறு ஜீவராசிகளை ஒரே சூழலில் குறிப்பிடுகிறார்.

எனவே இங்கே காக்கைக்கு வழங்கப்படுவது ஜீவராசிகளுக்கான பலியின் ஒரு பகுதி என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

வைஶ்வதேவம் — சாப்பிடுவதற்கு முன் செய்யப்படும் ஒரு பெரிய தர்ம ஒழுங்கு

நித்ய க்ருஹஸ்த தர்மத்தில் சமைக்கப்பட்ட அன்னத்தை நேரடியாகத் தானே முதலில் உண்ணுவது என்ற மனோபாவத்தை ஶாஸ்திரம் முன்வைக்கவில்லை.

வைஶ்வதேவம், பலிஹரணம், அதிதி ஸத்காரம் முதலியவற்றுடன் தொடர்புடைய ஒரு முறையான தர்ம அமைப்பையே க்ருஹஸ்தனுக்குக் கொடுக்கிறது.

பழைய க்ருஹ்யஸூத்ரங்களில் வைஶ்வதேவ அன்னத்திலிருந்து தேவதைகளுக்குரிய ஆஹுதிகளும் பின்னர் பலிகளும் அளிக்கப்படுகின்றன. ஶாங்காயன க்ருஹ்யஸூத்ரத்தின் வைஶ்வதேவ விதியிலும் சமைக்கப்பட்ட அன்னத்திலிருந்து முதலில் ஆஹுதிகள், பின்னர் பலிகள் வழங்கப்படுவது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

வஸிஷ்ட தர்மஸூத்ரத்திலும் உணவு உண்ணும் ஒழுங்கில் விஶ்வேதேவர்கள், க்ருஹ தேவதைகள், பித்ருக்கள், அதிதிகள் முதலியோருக்குரிய கடமைகளுக்குப் பின்னர், வெளியில் நாய் மற்றும் காக்கை உள்ளிட்டோருக்கான அன்னப் பகுதி குறிப்பிடப்படுகிறது. இறுதியில் க்ருஹஸ்தனும் மனைவியும் உண்பதாக அந்த ஒழுங்கு அமைகிறது.

இதிலிருந்து மிக முக்கியமான விஷயம் தெரிகிறது:

காக்கைக்கு உணவு போடுவது என்பது தனித்து உருவாக்கப்பட்ட ஒரு “பித்ரு வழிபாடு” அல்ல.

அது ஒரு விரிவான வைஶ்வதேவ–பூதபலி தர்ம அமைப்பின் ஒரு பகுதி.

“சாப்பிடுவதற்கு முன் ஒரு கரண்டி சாதம் காக்கைக்கு வைத்துவிட்டால் போதும்” — இது ஶாஸ்திர விதியா?

இதைத் துல்லியமாகப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

சமைத்த அன்னத்திலிருந்து ஜீவராசிகளுக்காக ஒரு பகுதியை அளிப்பதற்கு ஶாஸ்திர அடிப்படை இருக்கிறது. ஆனால்,

“வீட்டில் சாதம் செய்தவுடன் ஒரு கரண்டி எடுத்துக்கொண்டு வெளியில் காக்கைக்கு வைத்துவிட வேண்டும்; இதுவே பித்ருக்களுக்கான தினசரிக் கடமை”

என்ற தனியான விதியை மேலுள்ள தர்மஶாஸ்திரப் பிரமாணங்கள் நிறுவவில்லை.

அதற்கு மாறாக அவை பித்ருயஜ்ஞம் மற்றும் பூதபலி இரண்டையும் வேறுபடுத்துகின்றன.

ஆகவே ஒரு கரண்டி சாதத்தைக் காக்கைக்கு வைப்பதையே தனிப்பட்ட பித்ரு கர்மமாக மாற்றிவிடுவது ஶாஸ்திரத்தின் வகைப்பாட்டையே மாற்றிவிடுவதாகும்.

“காக்கை வந்துவிட்டது; பித்ரு வந்துவிட்டார்” என்று சொல்லலாமா?

இங்கும் ஒரு முக்கியமான நுணுக்கம் இருக்கிறது.

ஶ்ராத்தம், பித்ருபக்ஷம் முதலிய பித்ரு கர்மங்களோடு காக்கையைத் தொடர்புபடுத்தும் பழமையான சம்பிரதாயம் இருக்கிறது. காக்கைக்கு அளிக்கப்படும் பலி பித்ரு சம்பந்தமான அனுஷ்டானங்களில் இடம்பெற்றதும் மறுக்கப்பட வேண்டியதல்ல.

ஆனால் அதிலிருந்து,

வீட்டிற்கு வரும் ஒவ்வொரு காக்கையும் நம்முடைய மறைந்த தந்தை அல்லது தாய்;

காக்கை கரைந்தால் பித்ருக்கள் நம்மைக் கூப்பிடுகிறார்கள்;

காக்கை சாதத்தை எடுத்தால் பித்ருக்கள் நேரில் வந்து சாப்பிட்டார்கள்;

என்று ஒவ்வொரு இயல்பான நிகழ்வுக்கும் பித்ரு அர்த்தம் கொடுப்பது ஶாஸ்திர விதியாகாது.

குறிப்பாக மனுஸ்ம்ருதி 3.92-இல் காக்கையை நாய், புழு முதலிய ஜீவராசிகளோடு சேர்த்தே பலி பெறும் உயிரினங்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடுகிறது.

எனவே “காக்கை = எப்போதும் பித்ரு” என்ற பொதுவிதியை அந்தப் பிரமாணத்திலிருந்து உருவாக்க முடியாது.

ஶ்ராத்தத்தில் காக்கைக்கு அன்னம் — தினமும் காக்கைக்கு உணவு: இரண்டும் ஒன்றல்ல

இந்த வேறுபாடு மிகவும் அவசியமானது.

ஒரு குறிப்பிட்ட பித்ரு கர்மத்தில் ஶாஸ்திர–சம்பிரதாய விதிப்படி செய்யப்படும் அன்ன அர்ப்பணிப்பிற்கு அந்தக் கர்மத்தின் ஸங்கல்பம், காலம், அதிகாரம், மந்த்ரம், விதி, பித்ரு உத்தேஶம் ஆகியவை இருக்கின்றன.

அதையே எடுத்துக்கொண்டு,

“அங்கே காக்கைக்கு அன்னம் கொடுக்கிறோம்; ஆகவே தினமும் காக்கைக்கு எதையாவது கொடுத்தால் பித்ருக்களுக்கு சென்றுவிடும்”

என்று பொதுவாக்குவது சரியான ஶாஸ்திர அணுகுமுறை அல்ல.

ஒரு கர்மத்தின் பலன் அந்தக் கர்மத்திற்குரிய விதியால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது; உணவை எந்த உயிரினம் சாப்பிட்டது என்பதாலேயே முழுக் கர்மத்தின் தன்மை நிர்ணயிக்கப்படுவதில்லை.

மிக்சர், முறுக்கு, பிஸ்கட் வாங்கிப் போட்டால் அது பித்ரு சேவையா?

இதற்கான பதில் இன்னும் தெளிவானது.

கடையில் வாங்கிய பிஸ்கட், மிக்சர், முறுக்கு முதலியவற்றைக் காக்கைக்கு வீசிவிட்டு,

“இதைப் பித்ருக்களுக்குச் செய்துவிட்டேன்”

என்று கருதுவதற்கு பித்ருயஜ்ஞ விதியாக ஶாஸ்திரப் பிரமாணம் இல்லை.

ஶாஸ்திரத்தில் காணப்படுவது அன்னம் சமைத்த க்ருஹஸ்தன் அதிலிருந்து விதிப்படி ஆஹுதி, பலி, அதிதி ஸத்காரம் முதலியவற்றைச் செய்து பின்னர் உண்பது என்ற தர்ம ஒழுங்கு.

“கடைக்குச் சென்று ஒரு பாக்கெட் பிஸ்கட் வாங்கி காக்கைக்கு போட்டால் பித்ருக்கள் திருப்தி அடைவார்கள்” என்ற நவீன கருத்தை அதனுடன் இணைக்க முடியாது.

மேலும் காக்கைக்கு உணவளிப்பதே நோக்கமாக இருந்தால்கூட அது ஜீவகாருண்யம் அல்லது பூதபலி சார்ந்த செயல் என்ற அளவில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்; அதை ஆதாரமின்றி பித்ரு கர்மம் என்று பெயர்மாற்றம் செய்யக்கூடாது.

ஸ்ரீவைஷ்ணவ க்ருஹத்தில் அன்னத்தின் பார்வை இன்னும் உயர்ந்தது

ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில் உணவு என்பது வெறும் வயிற்றை நிரப்பும் பொருள் என்ற நிலையில் பார்க்கப்படுவதில்லை.

பகவத் ஸமர்ப்பணம், பகவத் ப்ரஸாத புத்தி, அதிதி–பாகவத ஸத்காரம், வைஶ்வதேவ சம்பந்தமான நித்ய தர்மம் ஆகியவை உணவோடு தொடர்புடையவை.

ஆகவே,

“நாம் சாப்பிடுவதற்கு முன் காக்கைக்கு ஒரு கரண்டி சாதம் வைத்துவிட்டோம்; இன்றைய பித்ரு கடமை முடிந்தது”

என்ற சுருக்கமான நம்பிக்கை ஸ்ரீவைஷ்ணவ க்ருஹஸ்த தர்மத்தின் பரந்த அனுஷ்டானப் பார்வையை பிரதிபலிப்பதில்லை.

க்ருஹஸ்தனுடைய தர்மம் காக்கையுடன் தொடங்கி காக்கையுடன் முடிவதில்லை.

பகவத் ஆராதனம், பஞ்சமஹாயஜ்ஞம், அதிதி ஸத்காரம், பித்ரு கடமை, பூததயை ஆகியவை அவற்றுக்குரிய நிலையில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்.

காக்கைக்கு அன்னமிடுவதால் பித்ரு தர்ப்பணம், ஶ்ராத்தம் முதலியவை நிறைவேறுமா?

நிறைவேறாது.

இதற்கு மனுஸ்ம்ருதி 3.70 மிக நேரடியான அடிப்படையைத் தருகிறது:

பித்ருயஜ்ஞஸ்து தர்ப்பணம்

பித்ருயஜ்ஞத்தைத் தர்ப்பணமாக வகைப்படுத்திய அதே ஸ்லோகம்,

பலிர்பௌதஃ

என்று பூதங்களுக்கான பலியைத் தனியாக வகைப்படுத்துகிறது.

இதனால் பூதபலி செய்துவிட்டதால் பித்ருயஜ்ஞம் நிறைவேறியது என்று கூற முடியாது.

அதேபோல காக்கைக்கு உணவிட்டதால் வருடாந்திர ஶ்ராத்தம், அமாவாஸ்யை முதலிய பித்ரு அனுஷ்டானங்களின் இடத்தையும் அது எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

அப்படியானால் உண்மையான நித்ய தர்மப் பார்வை என்ன?

மனுஸ்ம்ருதி முதலில் க்ருஹஸ்தனுக்குப் பஞ்சமஹாயஜ்ஞங்களை நித்ய தர்மமாக வகுத்து, அவற்றைத் தனித்தனியாக விளக்குகிறது. 3.69–3.70 பகுதிகள் இதற்குத் தெளிவான அடித்தளத்தை அளிக்கின்றன.

அதாவது க்ருஹஸ்த வாழ்க்கையின் மையம்:

தேவதைகளிடம் கடமை;
ரிஷிகளிடம் கடமை;
பித்ருக்களிடம் கடமை;
மனிதர்களிடம் கடமை;
மற்ற ஜீவராசிகளிடமும் கடமை.

இந்த ஐந்தையும் ஒரே காக்கைக்கு ஒரு கரண்டி சாதம் வைப்பதற்குள் சுருக்கிவிடுவது ஶாஸ்திரம் காட்டும் க்ருஹஸ்த தர்மத்தின் ஆழத்தையே இழக்கச் செய்கிறது.

காக்கை சாப்பிடவில்லை என்றால் பித்ருக்கள் கோபமா?

இதுபோன்ற எண்ணங்களும் தேவையற்ற பயத்தை உருவாக்குகின்றன.

ஒரு நாளில் காக்கை உடனே வரலாம். மற்றொரு நாளில் வராமல் இருக்கலாம். வைத்த உணவை வேறு பறவை சாப்பிடலாம். எறும்பு எடுத்துச் செல்லலாம். காக்கை வந்து பார்த்துவிட்டுச் செல்லலாம்.

இந்த இயற்கையான நிகழ்வுகளைக் கொண்டு,

“பித்ருக்கள் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்”,
“பித்ருக்கள் கோபித்துவிட்டார்கள்”,
“குடும்பத்திற்கு ஏதோ நடக்கப்போகிறது”,
“காக்கை கூப்பிடுகிறது; இறந்தவர் அழைக்கிறார்”

என்று பலன் நிர்ணயித்துக் கொண்டிருப்பது ஶாஸ்திர அனுஷ்டானம் அல்ல.

பித்ரு கர்மத்தின் நிறைவு ஒரு பறவையின் அன்றைய பசியை வைத்து தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை.

பித்ருக்களை உண்மையாக மதிப்பது எது?

பித்ருக்களை மதிப்பது என்பது அவர்களை நினைத்துக்கொண்டு தினமும் காக்கையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பது அல்ல.

தனக்குரிய அதிகாரத்திற்கும் குடும்ப சம்பிரதாயத்திற்கும் ஏற்ப பித்ரு கர்மங்களை உரிய காலத்தில், உரிய முறையில் செய்வதே பித்ரு தர்மத்தின் மையம்.

அதே நேரத்தில் நாய், காக்கை, பறவை, எறும்பு உள்ளிட்ட ஜீவராசிகளுக்கும் அன்னம் அளிக்கும் மனம் இருக்க வேண்டும். ஆனால் அதற்கு பூததயை, பூதயஜ்ஞம், பலி என்ற அதன் உரிய ஶாஸ்திர ஸ்தானத்தை வழங்க வேண்டும்.

ஒன்றின் இடத்தில் மற்றொன்றை வைத்துவிடக்கூடாது.

முடிவுரை — “காக்கைக்கு ஒரு கரண்டி சாதம்” பித்ரு தர்மத்திற்கு மாற்றாகாது

ஶாஸ்திரத்தின் நிலைப்பாட்டை மிகத் தெளிவாகச் சுருக்கலாம்.

பித்ருயஜ்ஞம் வேறு. பூதயஜ்ஞம் வேறு.

இதையே மனுஸ்ம்ருதி:

“பித்ருயஜ்ஞஸ்து தர்ப்பணம்… பலிர்பௌதஃ”

என்று ஒரே ஸ்லோகத்திலேயே பிரித்துக் காட்டுகிறது.

காக்கைக்கு அன்னமளிப்பதற்கு ஶாஸ்திரத்தில் இடமுள்ளது. ஆனால் காக்கை மட்டும் அல்ல; பல ஜீவராசிகளுக்கான அன்னதானத்தை பூதபலி என்ற பரந்த தர்மத்தின் கீழ் ஶாஸ்திரம் அமைக்கிறது. மனுஸ்ம்ருதி 3.92 காக்கையையும் மற்ற ஜீவராசிகளோடு சேர்த்தே குறிப்பிடுகிறது.

ஆகவே தினமும் காக்கைக்கு ஒரு கரண்டி சாதம் வைப்பது, கடையிலிருந்து மிக்சர்–முறுக்கு–பிஸ்கட் வாங்கிப் போடுவது, காக்கை வந்ததைப் பார்த்து “பித்ருக்கள் வந்துவிட்டார்கள்” என்று எண்ணுவது, காக்கை சாப்பிட்டதால் “பித்ரு கடமை நிறைவடைந்தது” என்று கருதுவது ஆகியவற்றிற்கு பித்ரு கர்மம் என்ற நிலையில் ஶாஸ்திரப் பிரமாணம் இல்லை.

காக்கைக்கு அன்னமளிக்க வேண்டிய இடத்தில் அது பூதபலி என்ற உயர்ந்த ஜீவதயா தர்மத்தின் அங்கமாக இருக்கட்டும்.

பித்ருக்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய இடத்தில் பித்ருயஜ்ஞம், தர்ப்பணம், ஶ்ராத்தம் முதலிய உரிய பித்ரு கர்மங்கள் அவற்றுக்குரிய விதிப்படி நடைபெறட்டும்.

காக்கைக்கு உணவளிப்பதைப் பித்ரு தர்மத்திற்கு மாற்றாகக் கொள்ளாமல், ஒவ்வொரு தர்மத்தையும் அதன் ஶாஸ்திர ஸ்தானத்தில் வைத்து அனுஷ்டிப்பதே சரியான புரிதல்.