ஸ்வஸ்திகம் — வெறும் சின்னமல்ல; வேதம் முதல் ஆகமம் வரை தொடரும் மங்கள அடையாளம்!

இந்திய இல்லங்களின் வாசல்களில், பூஜை அறைகளில், கலசங்களில், திருமண மண்டபங்களில், ஆலயங்களில், யாக மண்டலங்களில், புதிய கணக்கு தொடங்கும்போது, புதிய தொழில் தொடங்கும்போது எனப் பல மங்கள நிகழ்வுகளில் நாம் காணும் மிகப் பழமையான அடையாளங்களில் ஒன்று “ஸ்வஸ்திகம்”.

ஆனால் ஸ்வஸ்திகம் என்றால் என்ன?

இது எங்கிருந்து வந்தது?

வேதத்தில் ஸ்வஸ்திகம் இருக்கிறதா?

இது வெறும் மங்களக் குறியீடா, அல்லது சாஸ்திரபூர்வமான வழிபாட்டு அடையாளமா?

புராணங்களிலும் ஆகமங்களிலும் இது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதா?

ஸ்வஸ்திகத்திற்கென்று தனி மந்திரம் இருக்கிறதா?

ஆலய நிர்மாணம் மற்றும் பிரதிஷ்டையில் இதற்கு இடம் இருக்கிறதா?

இவற்றைப் பிரமாணங்களின் அடிப்படையில் தெளிவாகப் பார்ப்போம்.

1. “ஸ்வஸ்திகம்” என்ற சொல்லின் அடிப்படை என்ன?

“ஸ்வஸ்திக” என்பது சம்ஸ்கிருதச் சொல்.

அதன் அடிப்படையாக இருப்பது:

ஸ்வஸ்தி — स्वस्ति

என்ற சொல்.

“ஸ்வஸ்தி” என்பதற்கு பொதுவாக,

நலம், நன்மை, மங்களம், க்ஷேமம், பாதுகாப்புடன் கூடிய நல்வாழ்வு

என்ற பொருள்கள் வருகின்றன.

பழைய சம்ஸ்கிருத அகராதி மரபுகளிலும் “ஸ்வஸ்திகம்” என்பது மங்களப் பொருள், மங்களக் குறியீடு, குறிப்பிட்ட வடிவமைப்புடைய அடையாளம், கட்டிட வடிவம் போன்ற பல பொருள்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஆகவே,

ஸ்வஸ்தி → மங்களம் / நலம்

ஸ்வஸ்திகம் → மங்களத்தைக் குறிக்கும் அடையாளம்

என்பது இதன் அடிப்படைப் பொருள்.

2. வேதத்தில் ஸ்வஸ்திகச் சின்னம் இருக்கிறதா?

இங்கே மிகவும் கவனமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

வேதத்தில் “ஸ்வஸ்தி” என்ற சொல் நிச்சயமாக இருக்கிறது.

அதிலும் மிகப் பிரபலமான வேத மந்திரம் ருக் வேதத்தில் வருகிறது:

ருக் வேதம் 1.89.6

ஸ்வஸ்தி ந இந்த்ரோ வ்ருத்தஶ்ரவா:
ஸ்வஸ்தி ந: பூஷா விஶ்வவேதா: ।
ஸ்வஸ்தி நஸ்தார்க்ஷ்யோ அரிஷ்டநேமி:
ஸ்வஸ்தி நோ ப்ருஹஸ்பதிர்ததாது ॥

பொருள்:

பெரும் புகழுடைய இந்திரன் நமக்கு நலத்தை அளிக்கட்டும்.

அனைத்தையும் அறிந்த பூஷன் நமக்கு நலத்தை அளிக்கட்டும்.

அரிஷ்டநேமியான தார்க்ஷ்யன் நமக்கு நலத்தை அளிக்கட்டும்.

பிருஹஸ்பதி நமக்கு நலத்தை அளிக்கட்டும்.

இங்கு நான்கு முறைகள்,

“ஸ்வஸ்தி”

என்ற மங்களச் சொல் வருகிறது.

இந்த மந்திரம் ருக் வேதத்தில் மட்டுமல்லாமல், வாஜஸநேயி மரபிலும் தைத்திரீய ஆரண்யக மரபிலும் காணப்படுகிறது.

ஆனால் இங்கே மிக முக்கியமான உண்மை ஒன்று உள்ளது:

இந்த வேத மந்திரம் “ஸ்வஸ்தி” என்ற மங்களத்தை வேண்டுகிறது.

ஆனால்,

“நான்கு கோடுகளை இவ்வாறு வரைந்து, அவற்றின் முனைகளை இவ்வாறு வளைக்க வேண்டும்; அதுவே ஸ்வஸ்திகம்”

என்று இன்று நாம் அறியும் ஸ்வஸ்திக வடிவத்தை இந்த ருக் வேத மந்திரம் விவரிக்கவில்லை.

எனவே,

“ஸ்வஸ்தி என்பது வேதச் சொல்” — உறுதியான உண்மை.

ஆனால்,

“இன்றைய ஸ்வஸ்திக வடிவம் ருக் வேதத்திலேயே இப்படித்தான் வரையப்பட்டுள்ளது” — என்று கூறுவது சரியான சாஸ்திரக் கூற்று அல்ல.

இரண்டையும் குழப்பக்கூடாது.

3. அப்படியானால் ஸ்வஸ்திகச் சின்னம் எவ்வளவு பழமையானது?

இந்தியத் தொல்லியல் சான்றுகள் இதற்கு மிகவும் முக்கியமான பதிலைத் தருகின்றன.

ஹரப்பாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கி.மு. 2500–2000 காலத்தைச் சேர்ந்த முத்திரைகளில் ஸ்வஸ்திக வடிவம் காணப்படுகிறது. இந்திய அரசின் அருங்காட்சியகப் பதிவே அதனை “Seal showing Swastika” என்று பதிவு செய்கிறது. ஹரப்பா முத்திரைகளில் இவ்வடிவம் அடிக்கடி காணப்படுவதாகவும் அந்தப் பதிவு குறிப்பிடுகிறது.

மொஹெஞ்சதாரோவிலிருந்தும் கி.மு. மூன்றாம் ஆயிரமாண்டைச் சேர்ந்த ஸ்வஸ்திக முத்திரை தேசிய அருங்காட்சியகப் பதிவில் உள்ளது.

லோத்தலிலும் ஸ்வஸ்திகம் பொறிக்கப்பட்ட முத்திரை கிடைத்திருப்பதை இந்திய தேசிய நினைவுச்சின்னங்கள் மற்றும் தொல்பொருட்கள் பதிவகம் பதிவு செய்துள்ளது.

எனவே குறைந்தபட்சம்,

சிந்து–ஹரப்பா நாகரிகக் காலத்திலேயே இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் ஸ்வஸ்திக வடிவம் பயன்பாட்டில் இருந்தது

என்பதற்குத் தொல்லியல் சான்றுகள் உள்ளன.

ஆனால் ஹரப்பா எழுத்து இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்படாததால்,

“ஹரப்பர்கள் இதை இந்தக் குறிப்பிட்ட தேவதைக்காகத்தான் பயன்படுத்தினார்கள்”

என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது.

அவ்வாறு கூறுவது ஆய்வைத் தாண்டிய ஊகமாகிவிடும்.

4. இராமாயணத்தில் ஸ்வஸ்திகம்

இது மிகவும் சுவாரசியமான பிரமாணம்.

வால்மீகி இராமாயணத்தின் அயோத்தியா காண்டத்தில் படகுகளை விவரிக்கும்போது:

அந்யா: ஸ்வஸ்திகவிஜ்ஞேயா
மஹாகண்டாதராவரா: ।
ஶோபமாநா: பதாகிந்யோ
யுக்தவாஹா: ஸுஸம்ஹதா: ॥

என்று வருகிறது.

அடுத்து:

தத: ஸ்வஸ்திகவிஜ்ஞேயாம்
பாண்டுகம்பலஸம்வ்ருதாம் ।
ஸநந்திகோஷாம் கல்யாணீம்
குஹோ நாவமுபாஹரத் ॥

— வால்மீகி இராமாயணம், அயோத்தியா காண்டம் 89.11–12.

இங்கு “ஸ்வஸ்திகவிஜ்ஞேயா” என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

உரையாசிரிய மரபில் இவை ஸ்வஸ்திக அடையாளத்தால் அறியப்படும் அலங்கரிக்கப்பட்ட படகுகள் என்று விளக்கப்படுகின்றன.

இதனால் இதிகாசக் கால இலக்கிய மரபில் “ஸ்வஸ்திக” என்பது அறியப்பட்ட ஒரு அடையாளப் பெயராக இருந்தது தெளிவாகிறது.

5. சுந்தர காண்டத்திலும் “ஸ்வஸ்திக லக்ஷணம்”

வால்மீகி இராமாயணத்தின் சுந்தர காண்டத்தில் பாம்புகளின் படங்களில் காணப்பட்ட குறியீட்டைச் சொல்லும்போது:

ஶிரோபி: ப்ருதுபிர்நாகா
வ்யக்தஸ்வஸ்திகலக்ஷணை: ।
வமந்தஃ பாவகம் கோரம்
ததம்ஶுர்தஶநைஃ ஶிலா: ॥

என்று வருகிறது.

இங்கே நேரடியாகவே:

“வ்யக்த ஸ்வஸ்திக லக்ஷணைஃ”

— தெளிவான ஸ்வஸ்திக அடையாளங்களைக் கொண்ட —

என்ற சொல்லாட்சி வருகிறது.

இதுவும் “ஸ்வஸ்திகம்” என்பது வெறும் நவீனகாலப் பெயரல்ல என்பதை உறுதிப்படுத்தும் இலக்கியச் சான்றாகும்.

6. புராணங்களில் ஸ்வஸ்திகம் — இன்னும் தெளிவான பிரமாணம்

அக்னி புராணத்தில் ஸ்வஸ்திகம் மண்டல வழிபாட்டுடன் நேரடியாக இணைக்கப்படுகிறது.

அக்னி புராணம் 73.10

ஸ்வஸ்திகே மண்டலேऽப்யர்ச்ய
ஶரபத்ராஸநே ஸ்திதம் ।
... குரும் வித்யாம் ஹரிம் யஜேத் ॥

இங்கு,

“ஸ்வஸ்திக மண்டலத்தில் அர்ச்சித்து... ஹரியை வழிபட வேண்டும்”

என்ற வழிபாட்டு அமைப்பு வருகிறது.

இதனால் மிக முக்கியமான ஒன்று தெளிவாகிறது:

ஸ்வஸ்திகம் வெறும் வீட்டு வாசலில் போடும் அலங்காரக் குறி மட்டுமல்ல; புராண மரபில் மண்டல வழிபாட்டிற்குள்ளும் நுழைந்துள்ளது.

அதே அக்னி புராணத்தின் மற்றொரு இடத்தில்:

ஆக்நேயம் மண்டலம் த்ர்யஸ்ரம்
ரக்தம் ஸ்வஸ்திகலாஞ்சிதம்...

என்று ஸ்வஸ்திக அடையாளமிடப்பட்ட மண்டலம் பற்றியும் கூறப்படுகிறது.

7. வைஷ்ணவ ஆகமத்தில் ஸ்வஸ்திகம் இருக்கிறதா?

ஆம்.

இதற்குத் தெளிவான பிரமாணம் உள்ளது.

பாஞ்சராத்திர ஆகம மரபைச் சேர்ந்த பரமேஶ்வர சம்ஹிதையில்:

விபவே ஸதி வஸ்த்ரம் து
ஸமாஸ்தீர்ய ததூர்த்வத: ।
திலராஶிம் ஸமுத்கீர்ய
தன்மத்யே ஸ்வஸ்திகம் லிகேத் ॥

— பரமேஶ்வர சம்ஹிதை 16.344.

பொருள்:

விதிப்படி வஸ்திரத்தை விரித்து, அதன் மேல் எள்ளைப் பரப்பி,

அதன் நடுவில் ஸ்வஸ்திகத்தை வரைய வேண்டும்.

இங்கு கவனிக்க வேண்டிய சொல்:

“ஸ்வஸ்திகம் லிகேத்”

அதாவது,

“ஸ்வஸ்திகத்தை வரைய வேண்டும்.”

என்று நேரடியாக விதிக்கப்படுகிறது.

இதனால் ஸ்வஸ்திகம் வைஷ்ணவ ஆகமத்திற்கு அந்நியமான ஒரு பிற்கால அலங்காரச் சின்னம் என்று கூற முடியாது.

8. ஸங்கர்ஷண சம்ஹிதையிலும் ஸ்வஸ்திக மண்டலம்

வைஷ்ணவ ஆகம மரபின் ஸங்கர்ஷண சம்ஹிதையில்:

ததர்த்தம் வேதிகே து குர்யாத்
ஸ்வஸ்திகமண்டலம் ।
ப்ராகக்ராநுதகக்ராம்ஶ்ச
தர்பாந் ஆஸ்தீர்ய தத்பரம் ॥

என்ற விதி காணப்படுகிறது.

அதாவது குறிப்பிட்ட ஆகமக் கிரியைக்காக,

ஸ்வஸ்திக மண்டலம் அமைக்கப்பட வேண்டும்

என்று விதிக்கப்படுகிறது.

எனவே வைஷ்ணவ ஆகம வழிபாட்டு அமைப்பிலும் ஸ்வஸ்திகத்திற்கு இடம் உள்ளது.

9. கர்ப்பவிந்யாசம் — ஆலய நிர்மாணத்திலும் ஸ்வஸ்திகம்

அனிருத்த சம்ஹிதையில் ஆலய நிர்மாணத்தோடு தொடர்புடைய கர்ப்பவிந்யாச முறையில்:

கர்ப்பவிந்யாஸகாலே து
ஸ்வஸ்திகை: ஸம்ப்ரபூஜயேத் ।
ஆசார்யம் பூஜயேத் பஶ்சாத்
வஸ்த்ரஹேமாங்குலீயகை: ॥

என்று கூறப்படுகிறது.

இதன் மூலம் ஆலய நிர்மாணம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய சடங்குகளிலும் ஸ்வஸ்திகப் பயன்பாடு இடம்பெற்றிருப்பதை அறியலாம்.

10. வாஸ்து சாஸ்திரத்திலும் “ஸ்வஸ்திகம்”

ஸ்வஸ்திகம் பூஜைச் சின்னமாக மட்டுமல்லாமல் கட்டிட வடிவத்தின் பெயராகவும் சாஸ்திரங்களில் வருகிறது.

மத்ஸ்ய புராணத்தின் வாஸ்து விவரிப்பில் பலவகைச் சாலைகள் அல்லது கட்டிட அமைப்புகளில் “ஸ்வஸ்திக” என்ற வகை குறிப்பிடப்படுகிறது.

பிருஹத் சம்ஹிதையிலும் “ஸ்வஸ்திக” வகை மாளிகை அமைப்பு விவரிக்கப்படுகிறது.

மயமதம் போன்ற வாஸ்து நூல்களிலும் “ஸ்வஸ்திக” என்ற பெயரில் கட்டிட அமைப்புகள் காணப்படுகின்றன.

இதனால் ஸ்வஸ்திக வடிவம்,

மங்களச் சின்னம் → மண்டலம் → சடங்கு அமைப்பு → வாஸ்து அமைப்பு → கட்டிட வடிவம்

எனப் பல தளங்களில் இந்திய மரபில் வளர்ந்திருப்பது தெரிகிறது.

11. தேவர்கள் ஸ்வஸ்திகத்தைப் பயன்படுத்தினார்களா?

இதற்கான பதிலில் மிகுந்த கவனம் தேவை.

“இந்தத் தேவதை தன் கையில் ஸ்வஸ்திகத்தை வைத்திருந்தார்” அல்லது “இந்தத் தேவன் முதன்முதலில் ஸ்வஸ்திகத்தை உருவாக்கினார்”

என்று கூறுவதற்கான தெளிவான வேதப் பிரமாணத்தை நான் காணவில்லை.

அப்படிப்பட்ட கதைகளைச் சாஸ்திர உண்மையாகப் பரப்புவது சரியல்ல.

ஆனால் தேவாராதனையில் ஸ்வஸ்திகம் பயன்படுத்தப்பட்டதற்கான பிரமாணங்கள் இருக்கின்றன.

குறிப்பாக அக்னி புராணத்தில் ஸ்வஸ்திக மண்டலத்தில் ஹரி வழிபாடு குறிப்பிடப்படுகிறது.

கருட புராண மரபிலும் ஸ்வஸ்திக அல்லது சர்வதோபத்ர மண்டலத்தில் ஸ்ரீதர பகவானை ஆராதிக்கும் முறை காணப்படுகிறது.

எனவே,

“தேவர்களே ஸ்வஸ்திகத்தைத் தங்கள் சின்னமாகப் பயன்படுத்தினார்கள்”

என்பதைவிட,

“தேவதாராதனைக்குரிய மங்கள மண்டலமாகவும் சடங்கு அடையாளமாகவும் ஸ்வஸ்திகம் சாஸ்திரங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது”

என்பதே ஆதாரபூர்வமான கூற்று.

12. ஸ்வஸ்திகத்திற்குத் தனியாக மந்திரம் இருக்கிறதா?

இங்கும் ஒரு முக்கியமான தவறான புரிதலைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

“ஸ்வஸ்திகத்திற்கான ஒரே ஒரு வேத மந்திரம் இதுதான்”

என்று கூற முடியாது.

வேதத்தில் இருப்பது ஸ்வஸ்தி மந்திரங்கள்.

அவற்றுள் மிகவும் முக்கியமானது:

ஸ்வஸ்தி ந இந்த்ரோ வ்ருத்தஶ்ரவாஃ
ஸ்வஸ்தி ந: பூஷா விஶ்வவேதா: ।
ஸ்வஸ்தி நஸ்தார்க்ஷ்யோ அரிஷ்டநேமி:
ஸ்வஸ்தி நோ ப்ருஹஸ்பதிர்ததாது ॥

இது ஸ்வஸ்தியை — நலத்தை, மங்களத்தை — வேண்டுகின்ற வேத மந்திரம்.

ஆனால் இதனை,

“ஸ்வஸ்திகச் சின்னத்தை வரையவே வேதம் கொடுத்த மந்திரம்”

என்று கூறிவிடக்கூடாது.

ஆகமங்களில் குறிப்பிட்ட கிரியைகளில் ஸ்வஸ்திகத்தை வரைதல் அல்லது ஸ்வஸ்திக மண்டலத்தை அமைத்தல் தனித்தனி விதிகளோடு வருகிறது. அந்தந்த ஆகமக் கிரியைக்குரிய மந்திரமே அங்கே பின்பற்றப்பட வேண்டும்.

13. ஸ்வஸ்திக ஸ்தாபனம் உண்டா?

“ஸ்வஸ்திகம்” என்பதை ஒரு தனித் தேவதையின் விக்ரஹம்போல் எங்கும் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும் என்று பொதுவான விதியாகக் கருதக்கூடாது.

ஆனால்,

ஸ்வஸ்திக மண்டலம் அமைத்தல்,
ஸ்வஸ்திகம் வரைதல்,
அதன்மீது அல்லது அதனுடன் தொடர்புடைய சடங்கு பொருட்களை அமைத்தல்,
தேவாராதனைக்குப் பயன்படுத்துதல்

போன்ற முறைகள் ஆகம–புராண நூல்களில் உள்ளன.

எனவே “ஸ்வஸ்திக ஸ்தாபனம்” என்று பொதுப்படையாகச் சொல்வதைவிட,

“ஸ்வஸ்திக மண்டல நிர்மாணம் மற்றும் ஆகமக் கிரியைகளில் அதன் விநியோகம்”

என்று கூறுவது துல்லியமானது.

14. ஸ்வஸ்திகம் ஆலயங்களோடு தொடர்புடையதா?

ஆம்.

ஆனால் “ஸ்வஸ்திகத்திற்காக மட்டுமே கட்டப்பட்ட ஒரு தேவாலயம்” என்ற பொருளில் இதைப் புரிந்துகொள்ளக் கூடாது.

ஆலய மண்டலம், நிர்மாணம், வாஸ்து, அலங்காரம் ஆகியவற்றில் ஸ்வஸ்திகம் இடம்பெற்றுள்ளது.

வைஷ்ணவ மரபு நூலான ஹரிபக்திவிலாசத்தில், பகவானுடைய ஆலய முற்றத்தை வண்ணக் கோலங்களாலும் ஸ்வஸ்திகங்களாலும் அலங்கரிப்பது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இதுவும் ஆலயப் பரப்பில் ஸ்வஸ்திகம் மங்களச் சின்னமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட மரபைக் காட்டுகிறது.

15. தமிழகத்திலேயே ஒரு அற்புதமான ஸ்வஸ்திக வடிவச் சான்று!

திருச்சிராப்பள்ளி அருகிலுள்ள திருவெள்ளறையில் புகழ்பெற்ற மாற்பிடுகு பெருங்கிணறு உள்ளது.

இது நான்கு திசைகளிலிருந்தும் படிக்கட்டுகள் இறங்கக்கூடிய ஸ்வஸ்திக வடிவத்தில் அமைந்த கிணறு.

தந்திவர்மன் காலத்தைச் சேர்ந்த கல்வெட்டு இதன் கட்டுமானத்தைப் பதிவு செய்கிறது. தென்னிந்தியக் கல்வெட்டுத் தொகுப்பின் பதிவும் இதனை ஸ்வஸ்திக வடிவக் கிணறு என்று குறிப்பிடுகிறது.

இதனால் ஸ்வஸ்திக வடிவம் வெறும் காகிதத்தில் அல்லது பூஜையில் மட்டுமல்லாமல்,

கட்டிடக்கலை வடிவமாகவே தமிழகத்திலும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது

என்பது தெளிவாகிறது.

16. ஸ்வஸ்திகத்தை எப்படி வரைய வேண்டும்?

இதிலும் தேவையற்ற கற்பனைகளைச் சேர்க்கக்கூடாது.

அடிப்படையான ஸ்வஸ்திக வடிவம்:

ஒருவரையொருவர் செங்குத்தாகக் கடக்கும் நான்கு திசை கரங்கள்; ஒவ்வொரு கரத்தின் முனையும் ஒரே சுழற்சி ஒழுங்கில் திரும்பியிருக்கும் அமைப்பு.

சம்ஸ்கிருத அகராதி மரபும் நான்கு கரங்களின் முனைகள் ஒரே திசையில் வளைந்த வடிவத்தை ஸ்வஸ்திகத்தின் பொதுவான வடிவமாக விளக்குகிறது.

ஆனால் ஒரு விஷயம் மிகவும் முக்கியம்:

பூஜைக்குரிய ஸ்வஸ்திக மண்டலம் என்பது நாம் வீட்டு வாசலில் எளிமையாக வரையும் ஸ்வஸ்திகக் குறியீட்டுடன் எல்லா இடங்களிலும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

ஆகமங்களில் மண்டலங்களுக்குத் தனியான அளவு, கோஷ்டம், திசை, திரவியம், தேவதா விநியோகம் போன்றவை இருக்கலாம்.

எனவே ஆகமப் பிரதிஷ்டை அல்லது ஆலயச் சடங்குக்குரிய ஸ்வஸ்திக மண்டலத்தை விருப்பம்போல் வரையாமல், அந்தந்த ஆகம விதியைப் பின்பற்ற வேண்டும்.

17. வலஞ்சுழி – இடஞ்சுழி: எது உண்மையானது?

ஹரப்பா தொல்லியல் சான்றுகளிலேயே இரண்டு திசைகளிலும் திரும்பும் வடிவங்கள் கிடைத்துள்ளன.

தேசிய அருங்காட்சியகப் பதிவு, ஹரப்பா ஸ்வஸ்திகங்கள் பெரும்பாலும் ஒரு திசையில் காணப்பட்டாலும் எதிர்திசை வடிவங்களும் கிடைத்துள்ளன என்று குறிப்பிடுகிறது.

எனவே,

“எதிர்திசையில் திரும்பினால் அது நவீன காலத்தில் யாரோ உருவாக்கியது”

என்று வரலாற்று ரீதியாகக் கூற முடியாது.

ஆனால் எந்தச் சடங்கில் எந்த வடிவம் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது தனியான ஆகம–சம்பிரதாய விஷயம். தொல்லியல் சான்றை எடுத்துக்கொண்டு பூஜை விதியை நிர்ணயிக்க முடியாது.

18. நான்கு கரங்கள் நான்கு வேதங்களைக் குறிக்கிறதா?

இன்றைக்கு பொதுவாக,

“நான்கு கரங்கள் நான்கு வேதங்கள்”

“நான்கு யுகங்கள்”

“நான்கு புருஷார்த்தங்கள்”

“நான்கு திசைகள்”

“நான்கு ஆசிரமங்கள்”

என்று பல விளக்கங்கள் கூறப்படுகின்றன.

இவை தத்துவ விளக்கங்களாக இருக்கலாம்.

ஆனால் ஒவ்வொன்றையும்,

“வேதமே இப்படித்தான் ஸ்வஸ்திகத்தின் நான்கு கரங்களுக்குப் பொருள் கூறுகிறது”

என்று சொல்லக் கூடாது.

அதற்குரிய குறிப்பிட்ட மூலப் பிரமாணம் காட்டப்பட வேண்டும்.

பிரமாணமில்லாத குறியீட்டு விளக்கத்தையும் சாஸ்திர விதியையும் ஒன்றாக்குவது தவறு.

19. ஸ்வஸ்திகம் சூரியனுடைய சின்னமா?

சில ஆய்வாளர்கள் ஸ்வஸ்திகத்தைச் சூரிய இயக்கம் அல்லது சூரியச் சக்கரத்தோடு தொடர்புபடுத்தியுள்ளனர். பழைய அகராதிகளிலும் இந்த ஆய்வுக் கருத்து பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதே இடத்தில் இதற்கு மாற்றுக் கருத்துகளும் இருந்ததாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஆகவே,

“ஸ்வஸ்திகம் என்றால் சூரியன் மட்டுமே; இதுவே அதன் ஒரே சாஸ்திர அர்த்தம்”

என்று முடிவுசெய்வது சரியல்ல.

ஸ்வஸ்திகம் இந்திய மரபில் பல நூற்றாண்டுகளாக மங்களம், சடங்கு, மண்டலம், வாஸ்து, கட்டிடக்கலை போன்ற பல தளங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

20. ஒரு மிகப்பெரிய வரலாற்றுத் தவறான புரிதல்

இன்றைய மேற்கத்திய உலகில் சிலர் ஸ்வஸ்திகத்தைப் பார்த்தவுடன் இருபதாம் நூற்றாண்டின் நாஜி அடையாளத்தை நினைக்கிறார்கள்.

ஆனால் இந்திய ஸ்வஸ்திக மரபு அதைவிட ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமையானது.

ஹரப்பாவில் கி.மு. 2500–2000 காலத்தைச் சேர்ந்த ஸ்வஸ்திக முத்திரைகளே கிடைத்துள்ளன.

எனவே இந்திய ஸ்வஸ்திகத்தை இருபதாம் நூற்றாண்டு ஐரோப்பிய அரசியல் அடையாளத்தின் மூலம் வரையறுப்பது வரலாற்று ரீதியாகப் பெரும் தவறு.

அதன் இந்தியப் பின்னணி முற்றிலும் தனித்துவமானதும் மிகப் பழமையானதும் ஆகும்.

21. இறுதியாக — ஸ்வஸ்திகம் உண்மையில் என்ன?

கிடைக்கக்கூடிய பிரமாணங்களை ஒன்றாக வைத்துப் பார்த்தால் சில விஷயங்களை உறுதியாகக் கூறலாம்.

ஸ்வஸ்தி என்பது வேதத்தில் இடம்பெறும் மங்களம் மற்றும் நலத்தை வேண்டுகின்ற பழமையான சொல்.

ஸ்வஸ்திகம் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் குறைந்தபட்சம் சிந்து–ஹரப்பா நாகரிகக் காலத்திலேயே தொல்லியல் வடிவில் காணப்படுகிறது.

வால்மீகி இராமாயணத்தில் “ஸ்வஸ்திகவிஜ்ஞேயா”, “வ்யக்தஸ்வஸ்திகலக்ஷணை:” போன்ற சொற்கள் வருகின்றன.

புராணங்களில் ஸ்வஸ்திக மண்டலம் இடம்பெறுகிறது.

வைஷ்ணவ ஆகமத்தில்,

“தன்மத்யே ஸ்வஸ்திகம் லிகேத்”

— “அதன் நடுவில் ஸ்வஸ்திகத்தை வரைய வேண்டும்”

என்ற நேரடியான விதியே உள்ளது.

ஆலய நிர்மாணம், மண்டல ஆராதனை, வாஸ்து, கட்டிடக்கலை ஆகியவற்றிலும் அதன் பயன்பாடு தொடர்கிறது.

எனவே ஸ்வஸ்திகம் என்பது வெறும் அலங்காரக் கோடு அல்ல.

அதே சமயம் ஆதாரமில்லாத ஒவ்வொரு நவீன விளக்கத்தையும் “வேதம் சொன்னது” என்று கூறுவதும் சரியல்ல.

வேதம் “ஸ்வஸ்தி”யை வேண்டுகிறது.
இதிகாசம் “ஸ்வஸ்திக” அடையாளத்தை அறிகிறது.
புராணம் அதை மண்டலத்தில் பயன்படுத்துகிறது.
ஆகமம் அதை வரையவும் அமைக்கவும் விதிக்கிறது.
வாஸ்து அதை கட்டிட வடிவமாகவும் ஏற்றுக்கொள்கிறது.
தொல்லியல் அதன் மிகப் பழமையான இந்தியப் பயன்பாட்டை நமக்குக் காட்டுகிறது.

இதுதான் ஸ்வஸ்திகத்தைப் பற்றிய ஆதாரபூர்வமான புரிதல்.

நிறைவாக ஒரு வேத மங்களம்

ஸ்வஸ்தி ந இந்த்ரோ வ்ருத்தஶ்ரவாஃ
ஸ்வஸ்தி ந: பூஷா விஶ்வவேதா: ।
ஸ்வஸ்தி நஸ்தார்க்ஷ்யோ அரிஷ்டநேமி:
ஸ்வஸ்தி நோ ப்ருஹஸ்பதிர்ததாது ॥

எங்கும் ஸ்வஸ்தி நிலவட்டும்.
நலம் நிலவட்டும்.
மங்களம் நிலவட்டும்.
தர்மம் நிலவட்டும்.