மஹாளயத்தில் தர்ப்பணம் செய்துவிட்டு இரவில் மீண்டும் விருந்து வேண்டுமா?

பித்ரு கர்மம் முடிந்தாலும் நியமம் முடியாது!

மஹாளயபக்ஷத்தில் பித்ருக்களை நினைத்து தர்ப்பணம் செய்வது என்பது காலையில் சில எள்ளும் நீரும் விட்டுவிட்டு, அதன் பிறகு வழக்கம்போல நாளைக் கழிப்பதற்கான ஒரு சடங்கு மட்டுமல்ல. பித்ரு கர்மத்தைச் செய்யும் கர்த்தாவின் உணவு, உடல், மனம், நடத்தை ஆகிய அனைத்திற்கும் அந்த நாளில் சில நியமங்களை தர்மசாஸ்திரம் விதிக்கிறது.

குறிப்பாக,

“தர்ப்பணம் செய்துவிட்டோம்; மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டோம்; இரவில் சாதம் மட்டும் வேண்டாம், இட்லி அல்லது தோசை சாப்பிட்டால் போதும்”

என்று சிலர் கருதுகின்றனர்.

ஆனால் சாஸ்திரம் கூறும் நியமம் அவ்வாறு இல்லை.

சாஸ்திரம் வெறும் “அரிசி வேண்டாம்” என்று மட்டும் கூறவில்லை.

அது கூறுவது —

“புனர்போஜனம் வேண்டாம்!”

அதாவது ஒருமுறை உணவு உட்கொண்ட பிறகு மறுபடியும் போஜனம் செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

சிராத்த கர்த்தாவுக்கு சாஸ்திரம் விதிக்கும் நியமம்

தர்மசிந்துவில் பிருஹஸ்பதி வாக்கியமாக மேற்கோள் காட்டப்படும் முக்கியமான பிரமாணம்:

புனர்போஜனமத்வானம் பாரமாயாஸமைதுனம் ।
சிராத்தக்ருத் சிராத்தபுக் சைவ ஸர்வமேதத் விவர்ஜயேத் ॥

இதன் பொருள்:

சிராத்தம் செய்பவனும், சிராத்தத்தில் போஜனம் செய்பவனும் மறுபடியும் உண்பது, பயணம் செய்வது, பாரம் சுமப்பது அல்லது கடுமையாக உடலை வருத்துவது, மைதுனம் செய்வது ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான சொல்:

“புனர்போஜனம்”

“புன:” என்றால் மீண்டும்.

“போஜனம்” என்றால் உணவு.

அதாவது,

ஒருமுறை போஜனம் செய்த பிறகு மீண்டும் போஜனம் செய்யாதிருத்தல்.

எனவே இதை,

“இரவில் சாதம் மட்டும் சாப்பிடக்கூடாது”

என்று சுருக்கிவிடுவது சரியான விளக்கம் அல்ல.

சாதம் வேண்டாம்; இட்லி சாப்பிடலாமா?

இதுதான் நடைமுறையில் எழுகின்ற முக்கியமான கேள்வி.

மதியம் சிராத்த சேஷமாகவோ, கர்மத்திற்குரிய உணவாகவோ நன்றாக உணவு உட்கொண்டுவிட்டு,

“இரவில் அரிசிச் சாதம் சாப்பிடவில்லை; இட்லி சாப்பிட்டேன்”

“தோசைதானே?”

“உப்புமாதானே?”

“சிற்றுண்டிதானே?”

என்று மாற்றிக்கொள்வதால் “புனர்போஜனம்” என்ற நியமத்தின் அடிப்படை மாறுவதில்லை.

ஏனெனில் சாஸ்திரம் குறிப்பிட்ட உணவுப் பொருளின் பெயரை மட்டும் வைத்து நியமத்தை அமைக்கவில்லை.

இரண்டாவது போஜனத்தையே தவிர்க்கச் சொல்கிறது.

இதுதான் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய அடிப்படை.

ஏகபுக்தம் — ஒருவேளை உணவு

சிராத்த கர்த்தாவுக்கான ஆசாரங்களில் ஏகபுக்தம், அதாவது ஒருவேளை உணவு என்பது முக்கியமானதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

பித்ரு கர்மம் என்பது வயிற்றை நிரப்பிக் கொள்வதற்கான நாள் அல்ல.

அது நியமம், சிரத்தை, பித்ரு ஸ்மரணம், இந்திரிய அடக்கம் ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படும் நாள்.

எனவே கர்மம் முடிந்ததும் மதியத்தில் முறையாக உணவு உட்கொண்டுவிட்டு, மீண்டும் இரவில் முழுமையான உணவைத் தேடுவது அந்த நியமத்தின் நோக்கத்திற்கே எதிரானது.

பித்ரு கர்மத்தின் நிறைவு வயிற்றில் இல்லை; நியமத்தில்தான் இருக்கிறது!

பரான்னம் என்றால் என்ன?

அடுத்த முக்கியமான நியமம் “பரான்னம்” பற்றியது.

“பர” என்பது பிறருடையது.

“அன்னம்” என்பது உணவு.

அதாவது பொதுவான பொருளில் பிறரைச் சார்ந்த அன்னம் — பரான்னம்.

சிராத்த கர்த்தா பரான்னத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதற்கான நியமத்தையும் தர்மசாஸ்திரத் தொகுப்புகள் குறிப்பிடுகின்றன.

ஜாபாலி வாக்கியமாக தர்மசிந்துவில் மேற்கோள் காட்டப்படும் வாக்கியம்:

தந்ததாவன தாம்பூலே தைலாப்யங்கமபோஜனம் ।
ரத்யௌஷதம் பரான்னஞ்ச சிராத்தக்ருத் ஸப்த வர்ஜயேத் ॥

இதில் சிராத்த கர்த்தா தவிர்க்க வேண்டியவற்றுடன் “பரான்னம்” என்பதும் வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

ஆகவே,

“தர்ப்பணம் செய்துவிட்டேன்; இனிமேல் வெளியில் சென்று சாப்பிட்டுக் கொள்ளலாம்”

என்ற மனநிலை பித்ரு கர்ம நாளின் ஆசாரத்தோடு பொருந்தாது.

உணவகம், விருந்து, பிறர் இல்லத்தில் தேவையின்றி உண்பது போன்றவற்றை அன்றைய தினம் தவிர்த்து, தன் இல்லத்தில் ஆசாரத்துடன் தயாரிக்கப்பட்ட உணவை உட்கொள்வதே முறையான நடைமுறை.

தர்ப்பணம் முடிந்தவுடன் நியமமும் முடிந்துவிடுமா?

இல்லை.

இதுதான் இந்த விஷயத்தில் பலரும் கவனிக்கத் தவறும் இடம்.

காலையில் தர்ப்பணம் முடிந்துவிட்டது என்பதால்,

“பித்ரு கர்மம் முடிந்தது; இனி நாள் முழுவதும் வழக்கம்போல இருக்கலாம்”

என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது.

சாஸ்திரம் கர்மத்தை மட்டும் சொல்லவில்லை.

கர்த்தாவின் அன்றைய நடத்தையையும் நியமிக்கிறது.

அதனால்தான் மறுபோஜனம், பரான்னம், மைதுனம், அதிக உடல் உழைப்பு, தேவையற்ற பயணம் முதலியவற்றுக்கும் நிஷேதம் கூறப்படுகிறது.

கையில் இருந்த தர்ப்பை கீழே வைக்கப்பட்டவுடன் பித்ரு நியமம் முடிந்துவிடுவதில்லை!

அந்த நாளையே பித்ருக்களுக்காக அர்ப்பணித்த நியம நாளாகக் கருதுவதே சிராத்த தர்மத்தின் உள்ளார்ந்த நோக்கம்.

அன்று தவிர்க்க வேண்டியவை என்ன?

பித்ரு கர்மம் செய்யும் கர்த்தாவுக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ள நியமங்களைத் தொகுத்துப் பார்த்தால், முக்கியமாகப் பின்வருவனவற்றைக் கவனிக்க வேண்டும்:

மறுபோஜனம் தவிர்க்க வேண்டும்.

ஒருமுறை முறையாக உணவு உட்கொண்ட பிறகு மீண்டும் முழுமையான போஜனம் வேண்டாம்.

பரான்னத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

இயன்றவரை பிறர் உணவையும், வெளியில் உண்பதையும் தவிர்த்து ஆசாரத்துடன் தயாரிக்கப்பட்ட இல்லத்து உணவை ஏற்க வேண்டும்.

மைதுனம் கூடாது.

பித்ரு கர்ம நாளில் இந்திரிய நிக்ரஹம் மிகவும் முக்கியமான நியமமாகக் கூறப்படுகிறது.

தேவையற்ற பயணம் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

கர்மத்தை முடித்துவிட்டு கேளிக்கை, சுற்றுலா, தேவையற்ற அலைச்சல் போன்றவற்றில் ஈடுபடுவது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

கடுமையான உடல் உழைப்பு வேண்டாம்.

பாரம் சுமத்தல், உடலை மிகவும் வருத்தக்கூடிய உழைப்பு முதலியவற்றையும் சாஸ்திர வாக்கியம் விலக்குகிறது.

எண்ணெய் தேய்த்தல், தாம்பூலம் முதலிய போகச் செயல்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

அன்றைய நாள் சுகபோகத்திற்கான நாள் அல்ல; நியமத்திற்கான நாள்.

கோபம், சண்டை, தேவையற்ற மனக்கிளர்ச்சி ஆகியவற்றை விலக்க வேண்டும்.

பித்ரு கர்மத்தின் அடிப்படையே சிரத்தை. ஆகவே மனத்தையும் வாக்கையும் இயன்ற அளவு கட்டுப்பாட்டுடன் வைத்திருக்க வேண்டும்.

மஹாளயபக்ஷம் முழுவதும் இரவில் அரிசி கூடாதா?

இங்கே இன்னொரு முக்கியமான வேறுபாட்டை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

மஹாளயபக்ஷத்தின் அனைத்து நாட்களிலும், அனைவரும் இரவில் அரிசி உணவே சாப்பிடக்கூடாது என்று பொதுவான விதியாகக் கூறுவதும்,

மஹாளய சிராத்தம் அல்லது பித்ரு கர்மம் செய்த கர்த்தா அந்த நாளில் ஏகபுக்தம் முதலான நியமங்களைக் கடைப்பிடிப்பதும்

ஒன்றல்ல.

இரண்டையும் கலந்து கூறக்கூடாது.

சிராத்த கர்த்தாவுக்கான பிரமாணங்களில் வலிமையாகக் காணப்படுவது:

ஏகபுக்தம் — ஒருவேளை உணவு.

புனர்போஜன நிஷேதம் — மீண்டும் உண்பதைத் தவிர்த்தல்.

பரான்ன நிஷேதம் — பிறர் அன்னத்தைத் தவிர்த்தல்.

மைதுன நிஷேதம்.

தேவையற்ற பயணம் மற்றும் அதிக உடல் உழைப்பைத் தவிர்த்தல்.

இதுதான் சாஸ்திரத்தின் அடிப்படையில் நாம் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது.

மஹாளயம் என்பது உணவுக் கட்டுப்பாடு மட்டுமல்ல!

இந்த நியமங்களை வெறும் உணவுக் கட்டுப்பாடுகளாக மட்டும் பார்க்கக்கூடாது.

பித்ரு கர்மத்தின் நோக்கம் மிக உயர்ந்தது.

நாம் இன்று இந்த உடலோடும், குடும்பத்தோடும், கோத்திரத்தோடும், வம்சத்தோடும் வாழ்கிறோம் என்றால் அதற்கு முன்னால் எண்ணற்ற தலைமுறைகள் வாழ்ந்து சென்றிருக்கின்றன.

அவர்களை நினைத்தல்,

அவர்களுக்குரிய கர்மத்தைச் செய்தல்,

அந்த ஒரு நாளாவது இந்திரியங்களை அடக்குதல்,

உணவில் நியமம் கடைப்பிடித்தல்,

சுகபோகங்களை ஒதுக்குதல்,

மனதைப் பித்ரு ஸ்மரணத்தில் வைத்தல் —

இவை அனைத்தும் சேர்ந்ததே பித்ரு கர்மத்தின் ஆசாரம்.

அதனால்தான் “சிராத்தம்” என்ற பெயருக்கே “சிரத்தை” அடிப்படையாக நிற்கிறது.

தர்ப்பணம் என்பது சில நிமிடக் கர்மம்; பித்ரு நியமம் என்பது அந்த நாளின் வாழ்க்கை!

காலையில் தர்ப்பை வைத்தோம்.

எள்ளும் ஜலமும் சமர்ப்பித்தோம்.

பித்ருக்களின் பெயர்களைச் சொல்லி தர்ப்பணம் செய்தோம்.

அதோடு நமது கடமை முழுவதும் முடிந்துவிட்டதாக நினைக்கக்கூடாது.

பித்ருக்களை நினைத்து செய்யப்படும் கர்மத்திற்கு, கர்த்தாவின் அன்றைய நடத்தையும் ஒரு பகுதியாகிறது.

எனவே,

தர்ப்பணம் செய்த நாள் — நியமத்திற்குரிய நாள்.

ஒருமுறை உணவு — ஏகபுக்தம்.

மீண்டும் உண்பது — தவிர்க்கப்பட வேண்டியது.

பரான்னம் — தவிர்க்கப்பட வேண்டியது.

சுகபோகம் — விலக்கப்பட வேண்டியது.

மனம் — பித்ரு ஸ்மரணத்தில் நிலைக்க வேண்டியது.

இதுவே பித்ரு கர்மத்தின் கௌரவத்தைக் காக்கும் ஆசாரம்.

இறுதியாக ஒரு வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்:

“தர்ப்பணம் கையில் முடிந்துவிடலாம்; ஆனால் பித்ரு நியமம் அந்த நாள் முடியும் வரை தொடர்கிறது!”

பித்ருக்களுக்குச் செலுத்தும் உண்மையான மரியாதை வெறும் எள்ளிலும் ஜலத்திலும் மட்டும் இல்லை.

அவர்களுக்காக நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும் நியமத்திலும் இருக்கிறது.